ἐπισταλτικός
ἐπισταλτικός, epistolary
ἐπισταλ-τικός, ή, όν,
- epistolary, ἀπαρέμφατα A.D. Synt. 239.24, al.; of the dative case, D.T. 636.6; ἐ. ὅσα κατὰ ἐντολὰς πρός τινας ποιοῦντες διέπεμπον Procl. Chr. ap. Phot. p.322 B.
ἐπισταλτικός, ή, όν :
1 qui marque la destination, Sch.-D. Thr. (Bkk. p. 636, 6) ; ἡ ἐπισταλτική (s. e. πτῶσις) Dysc. Synt. 40, 27 ; 241, 6, le datif ||
2 épistolaire, A. Tyan. (Philstr. 391).
Étym. ἐπιστέλλω.
ἐπισταλτικός, ή, όν, auftragend, bei den Gramm. ἡ ἐπ. der Dativ, B.A. 636.