ἱκέτης
ἱκέτης, ἱκέτης, ὁ, suppliant (noun)
Could not find ἱκέτῃ in Logeion dictionaries.
ἱκέτῃ Noun: masculine dative singular of ἱκέτης
- one who comes to seek aid or protection, suppliant; freq. in Hom. of one who comes to seek for purification after homicide, ἀνὴρ ἱ. Il. 24.158, cf. Od. 9.270, al.: later generally, ἱκέται ἱζόμενοι τοῦ θεοῦ Hdt. 2.113, cf. 5.71; ἱ. σέθεν ἔρχομαι Pi. O. 5.19, cf. S. OC 634, Th. 1.136; ἱ. πατρῴων τάφων Id. 3.59; δέξασθαι ἱκέτην A. Supp. 27 (anap.); of pilgrims to a healing shrine, ἐγκεκοιμισμένων τῶν ἱκετᾶν IG 4.951.90 (Epid.); ὑβρίζειν . . εἰς ἱκέτας Phld. Ir. p.35 W.:—wrongly expld.as protector of suppliants by some Gramm. in Od. 16.422.
ὁ
[ἵκω.]
A suppliant (and as such bearing a sacred character): ἀντί τοί εἰμʼ ἱκέταο αἰδοίοιο Il. 21.75. Cf. Il. 24.570: οὐδʼ ἱκέτας ἐμπάζεαι Od. 16.422 (app., the order or class of suppliants, the relation of suppliant and protector and the obligations arising therefrom, referring to the story she proceeds to tell). Cf. Od. 5.450, Od. 6.193 = Od. 6.511, Od. 7.165 = 181, Od. 8.546, Od. 9.269, 270, Od. 16.67, Od. 19.134.
With ἀνήρ: ἱκέτεω πεφιδήσεται ἀνδρός Il. 24.158 = 187.
μαντοσύνην ἀπ' ἀμβροσίου στομάτοιο ἔννεπε τῷ ἱκέτῃ
transmite a tu suplicante el oráculo que procede de tu divina boca
ἵλαθί μοι, τῷ σῷ ἱκέτῃ
séme propicio a mí, tu suplicante
ὅτι δοῦλός εἰμι σὸς καὶ ἱκέτης καὶ ὕμνησά σου τὸ αὐθεντικὸν ὄνομα
porque yo soy tu esclavo y suplicante y he alabado tu nombre verdadero
τὴν σὴν [μορφὴν ἐπίτειλον], ἀνθρώπῳ, ὁσίῳ ἱκέτῃ
envíame tu forma a mí, un hombre piadoso suplicante
- one who comes to seek protection, a suppliant or fugitive, who lays his ἱκετηρία on the altar or hearth, after which his person was inviolable; esp. one who seeks purification after homicide, Hom., etc.
-
…, ὥσθʼ οἱ μὲν μετʼ Εὐρυσθέως οὐδὲν παρʼ ἑκόντων ἐζήτουν εὑρίσκεσθαι, Ἀθηναῖοι δὲ οὐκ ἠξίουν Εὐρυσθέα αὐτὸν ἱκετεύοντα τοὺς ἱκέτας αὐτῶν ἐξελεῖν. παραταξάμενοι δʼ ἰδίᾳ δυνάμει τὴν ἐξ ἁπάσης Πελοποννήσου στρατιὰν ἐλθοῦσαν ἐνίκων μαχόμενοι, καὶ τῶν Ἡρακλέους παίδων…
Lysias, Speeches
-
…πάντων τῶν Ἑλλήνων, αἰσχυνομένων μὲν τοῖς ἔργοις, φοβουμένων δὲ τὴν Εὐρυσθέως δύναμιν, ἀφικόμενοι εἰς τήνδε τὴν πόλιν ἱκέται ἐπὶ τῶν βωμῶν ἐκαθέζοντο · ἐξαιτουμένου δὲ αὐτοὺς Εὐρυσθέως Ἀθηναῖοι οὐκ ἠθέλησαν ἐκδοῦναι, ἀλλὰ τὴν Ἡρακλέους ἀρετὴν μᾶλλον ᾐδοῦντο…
Lysias, Speeches
-
…οἰστροδόνου βοὸς ἐξ ἐπαφῆς κἀξ ἐπιπνοίας Διὸς εὐχόμενον τετέλεσται. τίνʼ ἂν οὖν χώραν εὔφρονα μᾶλλον τῆσδʼ ἀφικοίμεθα σὺν τοῖσδʼ ἱκετῶν ἐγχειριδίοις ἐριοστέπτοισι κλάδοισιν ; ὦ πόλις, ὦ γῆ, καὶ λευκὸν ὕδωρ, ὕπατοί τε θεοί, καὶ βαρύτιμοι…
Aeschylus, Suppliant Women
-
…χρόνον τοῦτον Μήδων Κυαξάρης ὁ Φραόρτεω τοῦ Δηιόκεω, ὃς τοὺς Σκύθας τούτους τὸ μὲν πρῶτον περιεῖπε εὖ ὡς ἐόντας ἱκέτας · ὥστε δὲ περὶ πολλοῦ ποιεόμενος αὐτούς, παῖδάς σφι παρέδωκε τὴν γλῶσσάν τε ἐκμαθεῖν καὶ τὴν τέχνην τῶν τόξων…
Herodotus, The Histories
-
…γένεθλα πρὸς πέδῳ θαναταφόρα κεῖται ἀνοίκτως · ἐν δʼ ἄλοχοι πολιαί τʼ ἔπι ματέρες ἀχὰν παραβώμιον ἄλλοθεν ἄλλαν λυγρῶν πόνων ἱκετῆρες ἐπιστενάχουσιν. παιὰν δὲ λάμπει στονόεσσά τε γῆρυς ὅμαυλος ὧν ὕπερ, ὦ χρυσέα θύγατερ Διός, εὐῶπα πέμψον ἀλκάν…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…σὺ δʼ οὐκ ἄρα τοῖος ἔησθα. μάργε, τίη δὲ σὺ Τηλεμάχῳ θάνατόν τε μόρον τε ῥάπτεις, οὐδʼ ἱκέτας ἐμπάζεαι, οἷσιν ἄρα Ζεὺς μάρτυρος ; οὐδʼ ὁσίη κακὰ ῥάπτειν ἀλλήλοισιν. ἦ οὐκ οἶσθʼ ὅτε δεῦρο πατὴρ τεὸς…
Homer, Odyssey
-
…ἐγένετο. καὶ γὰρ Κυαξάρης καὶ οἱ παρεόντες δαιτυμόνες τῶν κρεῶν τούτων ἐπάσαντο, καὶ οἱ Σκύθαι ταῦτα ποιήσαντες Ἀλυάττεω ἱκέται ἐγένοντο. μετὰ δὲ ταῦτα, οὐ γὰρ δὴ ὁ Ἀλυάττης ἐξεδίδου τοὺς Σκύθας ἐξαιτέοντι Κυαξάρῃ, πόλεμος τοῖσι Λυδοῖσι…
Herodotus, The Histories
-
…ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς · μενοῦμεν οὕτως ὥστʼ ἐπεικάζειν τινὰ δόμους παραστείχοντα καὶ τάδʼ ἐννέπειν · τί δὴ πύλαισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών ; εἰ δʼ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…ξεινήιον ἠὲ καὶ ἄλλως δοίης δωτίνην, ἥ τε ξείνων θέμις ἐστίν. ἀλλʼ αἰδεῖο, φέριστε, θεούς · ἱκέται δέ τοί εἰμεν, Ζεὺς δʼ ἐπιτιμήτωρ ἱκετάων τε ξείνων τε, ξείνιος, ὃς ξείνοισιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ .…
Homer, Odyssey
-
…τε ξείνων θέμις ἐστίν. ἀλλʼ αἰδεῖο, φέριστε, θεούς · ἱκέται δέ τοί εἰμεν, Ζεὺς δʼ ἐπιτιμήτωρ ἱκετάων τε ξείνων τε, ξείνιος, ὃς ξείνοισιν ἅμʼ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ. ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο…
Homer, Odyssey