About Report a problem

Menu

ἱκετεύω

ἱκετεύω, ἱκετεύω, beg, supplicate (verb)

Could not find ἱκετεύοντος in Logeion dictionaries.

ἱκετεύοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of ἱκετεύω

See ἱκετεύοντος in Morpho

ἱκετ-εύω, fut. -σω E. IA 462 (cj. Markl.), Isoc. 7.69: aor. 1 ἱκέτευσα: used by Hom. only in impf. and aor. with ῐ metri gr., but in Trag. ῑ from the augm.:—Med. and Pass. (v. infr.):—
  • approach as a suppliant, ἐπεί σε φυγὼν ἱκέτευσα Od. 15.277, al.; ἐς Πηλῆʼ ἱκέτευσε Il. 16.574; ἐς Θήβας ἱ. Hes. Sc. 13; ἱ. σε τῶνδε γουνάτων, πρὸς γονάτων σε, E. Hec. 752, Med. 854 (lyr.): abs., Hdt. 3.48, Isoc. 7.69, Phld. Piet. 63.
      • 2 supplicate, beseech, c. acc. pers. et inf., ὁ δέ με μάλα πόλλʼ ἱκέτευεν ἱππόθεν ἐξέμεναι Od. 11.530, cf. Hdt. 1.11, S. OC 1414, E. Ion 468 (lyr.); δέομαι ὑμῶν καὶ ἱ. καὶ ἀντιβολῶ . . βοηθῆσαι D. 27.68; δεόμενον καὶ ἱκετεύοντα σοφίας μεταδιδόναι Pl. Euthd. 282b; ἱ. τὸν θεόν, ἵνα . . Aristeas 233; ἱκετεύεις ἵνα ἀφεθῇς Arr. Epict. 3.24.76; ἱ. ὡς . . Luc. Anach. 1: c. gen. pers. et inf., beg of one that . ., E. IA 1242: c. dat., interpol. in Is. 2.8:—Pass., τοῦ θεοῦ ἱκετευθέντος ὑπὸ σοῦ J. AJ 6.2.2.
      • 3 c. acc. rei, ὑπὲρ οἴκου . . ἱ. τάδε E. Or. 673; ὅσα πρὸς ἱεροῖς ἱκέτευσαν Th. 2.47; περὶ ὧν ἔδοξεν ἔννομα ἱκετεύειν ἐν τῇ βουλῇ IG 2(2).218.8, cf. 337.34:—Pass., τὰ -όμενα Aristeas 192.
      • 4 in Trag., freq. parenthetic, ἱκετεύω or ἱκετεύω σε, S. Ph. 932, 1183 (lyr.), E. Hec. 97 (anap.), cf. Ar. Nu. 696, al.:—Med., Id. Ec. 915 (lyr.).

Saved

Recent