culpo
culpo, to reproach, blame, censure, reprove, disapprove, condemn
Could not find culpanda in Logeion dictionaries.
culpanda Verb: present passive gerundive singular, Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive singular, Verb: present passive gerundive singular of culpo
- To reproach or blame a person or thing as wrong or faulty, to censure, reprove, disapprove, condemn (syn.: reprehendo, vitupero; opp. laudo, probo, etc.; rare; mostly post-Aug.; never in the Cic. per.).
- a With personal objects: quos modo culpavi, Ov. M. 10, 581: illum, Quint. 8, 4, 23: alium, id. 4, 2, 26: Neronem, Suet. [inculpaverit, Val. Prob. PHI] Vit. Pers. 56. —Pass.: laudatur (prodigus) ab his, culpatur ab illis, Hor. S. 1, 2, 11; 1, 4, 25; id. C. 4, 5, 20; Quint. 3, 6, 60: cum ob id culparetur, Suet. Caes. 72: sola est, in quā merito culpetur, pecuniae cupiditas, id. Vesp. 16 init.: num culpandus est qui coepit? Plin. Ep. 7, 17, 4; 9, 19, 8.—
- b With things as objects: hoc (opp. laudare), Plaut. Bacch. 3, 2, 13 (397): quod, Ter. Eun. 387: faciem deae, Ov. M. 11, 322: versus duros (with reprehendere inertes), Hor. A. P. 446: statuas, Mart. 9, 60, 12: modum praemii poenaeve, Quint. 2, 4, 38: factum ipsum, Plin. Ep. 1, 8, 15: plura culpanda sunt quam laudanda, id. ib. 5, 8, 13.—
- c Absol.: culpetne probetne, Ov. M. 3, 256; 9, 524; Hor. S. 1, 4, 82.— Hence, subst.: culpanda, ōrum, n., things deserving censure: et probandorum et culpandorum ex iis confirmatio eosdem gradus habet, Quint. 5, 11, 7.—
- II Culpare aliquid, to declare something as a crime, to impute a fault to, to complain of, find fault with: arbore nunc aquas Culpante, etc., Hor. C. 3, 1, 31; cf.: agrorum infecunditatem, Col. 1, prooem. § 1: culpantur frustra calami, Hor. S. 2, 3, 7.
- —Hence, culpā-tus, a, um, P. a.
- A Worthy of reproach, blamable: Paris, Verg. A. 2, 602: culpatius esse arbitror, Gell. 11, 7, 1.—
- B Corrupted, spoiled: vinum, Macr. S. 7, 6.
- 1. afkeuren; berispen; ➤ laudatur ab his, culpatur ab illis (Hor.); deorum consilia ~;
- 2. beschuldigen.
- culpa, to reproach, blame, censure, reprove, disapprove, condemn: quos culpavi, O.: culpatur ab illis, H.: faciem deae, O.: versūs duros, H.: culpetne probetne, O.: defendere (amicum) alio culpante, H.— To throw blame upon, find fault with, complain of: arbore nunc aquas Culpante, H.: culpantur calami, H.
-
…fallam ut ab illis fallimur An potius haec patri aequum est fieri ut a me ludatur dolis Quod qui rescierint culpent illud merito factum omnes putent. Quid istic si certum est facere facias verum ne post conferas Culpam in me…
Terence, Eunuchus
-
…vitium plenumque odii sit futilis inanisque loquacitas, et quam multis in locis a principibus utriusque linguae viris detestatione iusta culpata sit. QUI sunt leves et futiles et importuni locutores quique nullo rerum pondere innixi verbis uvidis et lapsantibus diffluunt…
Aulus Gellius, Attic Nights
-
…; Ponitur ad patrios aurea lana deos. Quid referam Peliae natas pietate nocentes Caesaque virginea membra paterna manu Ut culpent alii, tibi me laudare necesse est, Pro quo sum totiens esse coacta nocens. Ausus es o ,…
Ovid, Epistulae
-
…verbera inponat corrigendis suis. Quando ergo quisque, cum reprehendi coeperit, causam convertit in fatum et ideo se culpari non vult, quia fato se dicit coactum fecisse id quod arguitur, redeat ad se ipsum, servet hoc…
Augustine, Saint, Epistulae. Selections.
-
…vitium plenumque odii sit futilis inanisque loquacitas, et quam multis in locis a principibus utriusque linguae viris detestatione iusta culpata sit. .. .. .. . XVI Quod verba istaec Quadrigari ex Annali tertio, ibi mille…
Aulus Gellius, Attic Nights
-
…scelesta facerent facta, et postea, quí homines probi essent, esset is annona vilior. Qui deorum consilia culpet, stultus inscitusque sit, quique eos vituperet. nunc istis rebus desisti decet. nunc volo opsonare, ut…
Plautus, Miles Gloriosus
-
…sanguis, quamque fluant arma ante tubas cunctator et aeger, ut rere, in pugnas Fabius quotcumque sub illis culpatis duxit signis, nunc arma capessunt. at quos Flaminius sed dira auertite diui. sin nostris animus monitis precibusque…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…cuiuis ueniat in mentem, corrigi ultione prauos mores et ad rectum supplicii terrore deduci, ceteris quoque exemplum esse culpanda fugiendi ; sed alio quodam modo infeliciores esse improbos arbitror impunitos, tametsi nulla ratio correctionis, nullus respectus habeatur…
Boethius, Consolatio Philosophiae
-
…strage nostrorum navem abripiunt. victi, quod tum in morem verterat, non suam ignaviam, sed perfidiam legati culpabant. protractum e tentorio, scissa veste, verberato corpore, quo pretio, quibus consciis prodidisset exercitum, dicere…
Tacitus, Historiae
-
…ultra apposita iam pergente, manus vinculis sunt artatae complurium, ortuque nobiles inculti videbantur et anxii. Nec eorum culpari quisquam debuit, cum salutantes humum paene curvatis contingentibus membris, persaepe clamantem audirent, spiritus ferini latronem, nullum…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum