deicio
deicio, to throw down, hurl down, precipitate, prostrate, raze, fell, cut down, tear down, destroy
BWL
they cast themselves down from the wall
Frieze-Dennison Vergil
Could not find deiectu in Logeion dictionaries.
deiectu Verb: supine of deicio
- I Lit.
- A In gen.: araneas de foribus et de pariete, Plaut. Stich. 2, 2, 31 (355): aliquem de ponte in Tiberim, Cic. Rosc. Am. 35, 100; cf.: aliquem e ponte, Suet. Caes. 80: aliquem de saxo (Tarpeio), Liv. 5, 47; 6, 20; Hor. S. 1, 6, 39; cf. aliquem saxo Tarpeio, Tac. A. 6, 19: aliquem equo, Caes. B. G. 4, 12, 5; Liv. 4, 19: jugum servile a cervicibus, Cic. Phil. 1, 2, 6: togam ab umeris, Suet. Aug. 52; cf.: togam de umero, id. Caes. 9 al.; esp. reflex. with pron.: se de muro, Caes. B. C. 1, 18, 3; cf.: se de superiore parte aedium, Nep. Dion, 4 fin.: se per munitiones, Caes. B. G. 3, 26, 5: se a praealtis montibus (venti), Liv. 28, 6: librum in mare, Cic. Q. Fr. 2, 14; cf.: aliquem in locum inferiorem, Caes. B. G. 5, 44, 12: aliquem e summo in Tartara, Lucr. 5, 1124: elatam securim in caput (regis), Liv. 1, 40; cf. id. 7, 10: equum e campo in cavam hanc viam, force to leap down, id. 23, 47: bustum aut monumentum, aut columnam, Cic. Leg. 2, 26; so, statuas veterum hominum (c. c. depellere simulacra deorum), id. Cat. 3, 8, 19: monumenta regis templaque Vestae, Hor. Od. 1, 2, 15: signa aenea in Capitolio (tempestas), Liv. 40, 2: omnes Hermas, Nep. Alcib. 3: turrim, Caes. B. C. 2, 22; cf. arces, Hor. Od. 4, 14, 13 et saep.: arbores, to fell, Liv. 21, 37, 2; Vitr. 2, 9, 4: caput uno ictu, to cut off, Verg. A. 9, 770; id. ib. 10, 546: libellos, to tear down, Cic. Quint. 6, 27; Sen. Ben. 4, 12 (but Caes. B. G. 3, 15, antemnis disjectis is the true reading): comam, Afran. ap. Non. 514, 2; cf.: crinibus dejectis, loose, dishevelled, Tac. A. 14, 30: sortes, to cast into the urn, Caes. B. C. 1, 6, 5: dejectam aerea sortem accepit galea, Verg. A. 5, 490 sq.: cum dejecta sors esset, Liv. 21, 42; cf.: pernam, glandium, to throw into the pot, Plaut. Stich. 2, 2, 36 (360): alvum, to purge, Cato R. R. 158; cf.: casei caprini, qui facillimi deiciantur, i.e. are most easily digested, Varr. R. R. 2, 11, 3; opp. alvum superiorem, i.e. to vomit, Cato R. R. 156, 2.—
- B Esp.
- 1 Milit. t. t., to drive out, dislodge an enemy from his position: hostes muro turribusque dejecti, Caes. B. G. 7, 28; cf.: nostri dejecti sunt loco, id. ib. 7, 51: praesidium ex saltu, id. B. C. 1, 37 fin.; cf.: agmen Gallorum ex rupe Tarpeia, Liv. 7, 10: ex tot castellis, id. 44, 35: praesidium Claternā, Cic. Phil. 8, 2, 6; cf.: praesidium loco summe munito, Hor. Ep. 2, 2, 30: praesidium (without abl.), Caes. B. G. 7, 36, 7; id. B. C. 3, 23, 2; Liv. 4, 53 al.: castra hostium, to destroy, id. 25, 14: praetorium, id. 41, 2 et saep.—
- 2 Jurid. t. t., to drive out, turn out of possession, eject, dispossess (cf. deduco): unde vi prohibitus sis ... unde dejectus? Cic. Caecin. 13; cf. id. ib. 17, 50: nisi ex eo loco ubi vestigium impresserit, deici neminem posse, id. ib. 27, 76 fin.: aliquem de possessione imperii, Liv. 45, 22.—
- 3 Naut. t. t., pass.: deici, to be driven out of one's course: naves ad inferiorem partem insulae, Caes. B. G. 4, 28, 2: classis tempestate vexata ad Balearīs insulas deicitur, Liv. 23, 34, 16; id. 23, 40, 6.—
- 4 Pregn. (cf.: cado, concĭdo, decĭdo; caedo, concīdo, decīdo, etc.), to fell with a mortal wound, to bring down dead to the ground; to kill, slay: his dejectis et coacervatis cadaveribus, Caes. B. G. 2, 27, 4; 4, 12; id. B. C. 1, 46; 3, 51; cf.: quem telo primum, quem postremum aspera virgo Deicis? Verg. A. 11, 665: avem ab alto caelo, id. ib. 5, 542; cf. id. ib. 11, 580: Glaucoque bovem Thetidique juvencam Deicit Ancaeus, i.e. slaughters as a sacrifice, Val. Fl. 1, 191: super juvencum stabat dejectum leo, Phaedr. 2, 1, 1: (Hercules) aves sagittis dejecit, Lact. 1, 9, 2: gruem, Verg. A. 11, 580.—
- 5 To lower, let down, hang down, depress, of the head, etc. (cf. II. A. infra): dejecto capite (opp. supino capite), Quint. 11, 3, 69.—Of a nod (opp. relato capite), Ap. Met. 10, 17, 3.—Of a wild beast: id (caput) dejectum semper in terram, Plin. 8, 21, 32, § 77: in pectora mentum, Ov. M. 12, 255: euntes dejecta cervice Getae, Claud. VI. Cons. Hon. 180.—
- II Trop.
- A In gen.: pueri Sisennae oculos de isto numquam deicere, never took their eyes off him, Cic. Verr. 2, 4, 15; cf. id. ib. 2, 5, 71: oculos a republica, id. Phil. 1, 1: dejecit vultum et demissa voce locuta est, cast down her eyes, Verg. A. 3, 320; cf.: oculos in terram, Quint. 1, 11, 9 al.; and in Gr. construction, dejectus oculos, with downcast eyes, Verg. A. 11, 480: dejectus vultum, Stat. Th. 3, 367: ecquid ergo intellegis quantum mali de humana condicione dejeceris? thou hast removed, averted, Cic. Tusc. 1, 8; cf.: quantum de doloris terrore, id. ib. 2, 5, 14: vitia a se ratione, id. ib. 4, 37, 80; cf.: cruciatum a corpore (with depellere omnia verbera), id. Verr. 2, 5, 62: hunc metum Siciliae, id. ib. 2, 5, 49 fin.: quae replenda vel deicienda sunt, Quint. 10, 4, 1: eum de sententia dejecistis, hast diverted from his opinion, Cic. Phil. 9, 4, 8: fortis et constantis est, non tumultuantem de gradu deici, ut dicitur, id. Off. 1, 23, 80; cf. id. Att. 16, 15, 3.—
- B In partic. (acc. to no. I. B. 2.), to cast one down from the prospect of a thing; to prevent from obtaining, to deprive, rob of: de honore deici, Cic. Verr. 1, 9, 25: de possessione imperii, Liv. 45, 22, 7; for which, ad deiciendum honore eum, Liv. 39, 41; and, dejecti honore, id. 3, 35; so with simple abl.: aliquem aedilitate, Cic. Verr. 1, 8, 23: aedilitate, id. Verr. 2, 1, 8, § 23: praeturā, id. Mur. 36, 76: principatu, Caes. B. G. 7, 63, 8: certo consulatu, Liv. 40, 46, 14: spe, id. 44, 28, 1: ea spe, Caes. B. G. 1, 8, 4; cf.: opinione trium legionum (i. e. spe trium legionum colligendarum), id. ib. 5, 48: conjuge tanto, Verg. A. 3, 317. —Without abl.: M. Caelium mentio illa fatua ... subito dejecit, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 4, 3: cum inimicum eo quoque anno petentem dejecisset, Liv. 38, 35: uxorem (sc. conjugio), Tac. A. 11, 29 fin.: hoc dejecto, after his fall, Nep. Thras. 3, 1; cf. Tac. A. 2, 3; Luc. 8, 27: ex alto dejectus culmine regni, Sil. 17, 143.—
- C To humble: deicimur, sed non perimus, Vulg. 2 Cor. 4, 9: deiciendi hominis causa, Lact. 4, 27, 17.
- —Hence, dejectus, a, um, P. a. (very rare).
- I Sunk down, low: equitatus noster etsi dejectis atque inferioribus locis constiterat, Caes. B. C. 1, 46, 3: dejectius, Tert. adv. Marc. 1, 6 fin.—
- II (Acc. to no. II. B., deprived of hope; hence) Cast down, dejected, dispirited: haud dejectus equum duci jubet, Verg. A. 10, 858; cf.: haud sic dejecta, Stat. Th. 3, 315: in epilogis plerumque dejecti et infracti sumus, Quint. 9, 4, 138.—Sup. does not occur.— * Adv. dējectē, low; only comp., dejectius, Tert. adv. Marc. 2, 27 fin.
B) insbes.: 1) se deicere od. Passiv deici, α) v. Wasser usw., herabstürzen, tanta vis aquae se deiecit (v. Regen), Plin.: aqua e sublimi deiecta (Ggstz. in altum expressa), Plin.: ipse Tanais ex Riphaeo monte deiectus, Mela: deiecta saxis (über F.) flumina, Val. Flacc.: amnis deiectus per scrupulosa et abrupta, Plin. – deiectis lacrimis, Prop. – β) v. Wind, Sturm, venti ab utriusque terrae praealtis montibus subiti ac procellosi se deiciunt, Liv.: foeda tempestas cum grandine ac tonitribus caelo deiecta, Liv.: deiectae montium iugis procellae, Plin.: deiecti nubibus turbines, Plin.: flatus rursus deiecti, Plin. – 2) ein Gewand herabfallen-, herabsinken lassen (Ggstz. reponere), togam, Quint.: togam ab umeris od. de umero, Suet.: deic., si haereat, sinum, Quint.: deiectā residens in lumina pallā, Val. Flacc. – 3) zu Boden werfen, a) ein Tier, um an ihm eine Operation vorzunehmen, werfen, animal, Veget. mul. 3, 24, 2. – b) einen Baum umwerfen, sowohl übh., v. Sturm usw., arbores evulsae (entwurzelt) vel vi ventorum deiectae, Ulp. dig. 7, 1, 12 pr.: insani deiecta viribus austri trabs, Ov. met. 12, 510. – als insbes. = fällen, von Menschen, arbores deicere detruncareque, Liv. 21, 37, 2: cum eaedem (arbores) ad materiam (zu Bauholz) deiciuntur, Vitr. 2, 9, 4. – c) Statuen, Grenzsteine von ihrem Standpunkt herabwerfen, umwerfen, v. Menschen, statuam alcis, Cic.: omnes hermas, Nep.: terminos (Grenzsteine), Gromat. vet. – v. Sturm od. Blitz, signa aenea in Capitolio, Liv.: fulmine deiectum est Iovis signum, Liv. epit. – d) Bauwerke abtragen, einreißen, niederreißen, einschießen, niederschießen, muros, Liv.: muri brachia, Iustin.: turrim, Caes.: hostium castra, Liv.: alta Ceraunia telo (v. Jupiter, mit dem Blitz), Verg.: summas arces Italûm, Verg.: arces Alpibus impositas, Hor.: monumenta regis templaque Vestae (v. Tiber), Hor. – 4) in den Lostopf usw. werfen, neque eorum sortes deiciuntur, sie werden beim Losen (der Prätoren) um die Provinzen nicht zugelassen, Caes. b. c. 1, 6, 5: cum deiecta in id (zu dem Zwecke) sors esset, Liv. 21, 42, 2: deiectam aerea sortem accepit galea, Verg. Aen. 5, 490 sq. – 5) als mediz. t. t., abführen, alvum, purgieren, Cato: ebenso casei qui facillime deiciantur, leicht wieder abgehen, fortgehen, Varro. – absol. = purgieren, laxieren, Cels. – dagegen deic. alvum superiorem, vomieren, Cato. – 6) als milit. t. t., aus seiner Stellung treiben, in die Flucht schlagen, werfen, vertreiben (vgl. Ruhnken Aquil. Rom. 6), praesidium inde, Curt.: hinc celeriter deiecti, Caes.: nostros loco, Caes.: hostes muro turribusque, Caes.: nostros ex utraque munitione, Caes.: praesidium ex saltu, Caes.: equitatum hostium de colle, Auct. b. Afr.: praesidium Claternā, Cic.: bl. praesidium, Caes.: tenentes locum Romani cum deiecissent, Liv. – 7) Passiv deici, als naut. t. t. = wohin verschlagen werden (s. die Auslgg. zu Liv. 23, 34, 16), v. Schiffen, ad inferiorem partem insulae, Caes.: ad Baleares insulas, Liv. – v. Seefahrern, Menelaus ad terram Libyam deiectus est, Tac. – 8) als t. t. der Fechterkunst, jmd. aus seiner Stellung werfen, bringen, verdrängen, im Passiv geworfen werden, sich verdrängen lassen, de loco hominem, Claud. Quadrig. bei Gell. 9, 13, 17. – oft bildl., alqm de statu omni, ganz aus seiner Stellung (aus der Fassung) bringen, Cic.: alqm de omni vitae statu, Cic.: de gradu deici, Cic. u. Auct. b. Alex. – studio feriendi plerumque deiectus (sc. de gradu) non pugnat, sed rixatur, v. Redner, Tac. dial. 26. – 9) das Haupt, den Blick senken, niederschlagen, a) das Haupt usw., deiecto capite, Ggstz. supino od. inclinato capite, Quint. 11, 3, 69, od. Ggstz. relato capite, Apul. met. 10, 17: id (caput) deiectum semper in terram (v. Haupt eines wilden Tieres), Plin. 8, 77: deiecto (mit herabgesunkenem) in pectora mento, Ov. met. 12, 255: euntes deiectā, cervice Getae, Claud. VI. cons. Hon. 180. – b) den Blick, ocellos, Ov.: vultum, Sen. u. Verg.: vultus pudore deiectus, Sen. poët.: deiecti in terram oculi, Quint. u.a.: deiecti in terram militum vultus, Tac.: deiectus in humum vultus, Ov.: poet. m. griech. Acc., deiectus oculos, Verg., od. vultum, Stat., die Augen, den Blick gesenkt. – 10) als jurist. t. t., jmd. aus seiner Besitzung vertreiben, ihn verdrängen, aratores, Cic.: alqm vi, ICt.: alqm per insidias vi de agro communi, Cic.: alqm de possessione, de solo, de fundo, ICt.: alqm de possessione fundi, Cic. – 11) prägn., wie καταβάλλειν, a) (tödlich) zu Boden werfen, erlegen, töten, paucis deiectis, Caes.: deiectis circum stipatoribus, Tac.: Thetidi iuvencam, als Opfer schlachten, Val. Flacc. – bes. auch als t. t. der Jägerspr. = herabschießen, erlegen (vgl. die Auslgg. zu Phaedr. 2, 1, 1. Bünem. Lact. 1, 9, 2), avem ab alto caelo, Verg.: feram, Curt. – b) abschlagen = abhauen, caput uno ictu, Verg. Aen. 9, 770: totum clipei ferro orbem, ibid. 10, 546.
II) übtr.: A) im allg.: iugum servile a cervicibus, Cic.: oculos de isto nusquam d., kein Auge von ihm wenden, Cic.: oculos nusquam a re publica, Cic.: si tantulum oculos deiecerimus, wenn wir nur etwas weniger auf der Hut sind, Cic.: quantum mali de humana condicione deieceris, entfernt, beseitigt hast, Cic.: vitia a se ratione, Cic.: cruciatum a corpore, Cic.: alqm de sententia, von seiner Meinung abbringen, Cic.: philosophos de negotio, die Ph. vom Thema abbringen, ihre Verhandlungen niederschlagen, Petron.; vgl. Zeno omnia negotia de negotio deiecit, schlug alle Behauptungen nieder, Sen. – deiecta sunt etiam consulta senatus, sind veraltet, Spart. Did. Iul. 8, 2.
B) insbes.: 1) nach no. I, B, 6) jmd. aus seiner Stellung (im Leben, Amte) vertreiben, verdrängen, stürzen, hoc deiecto, nach dessen Sturze, Nep. Thras. 3, 1: u. so Tac. ann. 2, 4 in. Lucan. 8, 27 (u. dazu Korte): noch im Bilde, ex alto deiectus culmine regni, Sil. 17, 143. – ebenso ein Land von der Höhe seiner Macht stürzen,amisso et ipse Pacoro infra Ventidium deiectus oriens, so von der H. seiner M. gestürzt, daß es selbst einem V. unterlag, Tac. Germ. 37, 4. – u. bei Spät. übh. zu Boden werfen= demütigen, Eccl.; s. Bünem. Lact. 2, 12, 17 u. 4, 27, 17. – 2) (nach no. I, B, 10) jmd. des Besitzes von etw. od. der Aussicht auf den Besitz von etwas berauben, ihn von etwas verdrängen, a) von dem Besitz: alqm de possessione imperii, jmd. stürzen, Liv.: deiecta coniuge tanto, Verg.: uxore deiectā (sc. coniugio), entfernt, Tac.: deicitur familiaritate suetā post congressu et comitatu Otho, wird verdrängt, verstoßen, Tac. – b) von der Aussicht auf den Besitz: alqm de honore, Cic.: honore, Liv.: aedilitate, praeturā, Cic.: principatu, Caes.: eā spe, Caes.: opinione trium legionum deiectus, d.i. um die Aussicht, drei Legionen zu erhalten, Caes. – absol., jmd. um die Aussicht auf ein Amt bringen, ihn verdrängen, Cael. in Cic. ep. 8, 4, 3. Liv. 38, 35, 1.
- 1. naar beneden gooien, neergooien, neerwerpen [alqm praecipitem de porticu in forum; alqm (de) saxo; alqm equo; libellos van de muur afscheuren; crines slordig naar beneden laten hangen; equum in viam naar beneden drijven]; — se deicere en pass. deici (a) (v. personen) naar beneden storten, neerstorten, naar beneden springen [de muro; in mare]; (b) (v. water) naar beneden storten; ➤ tanta vis aquae se deiecit; deiectis lacrimis; (c) (v. wind) naar beneden suizen; ➤ venti ab utriusque terrae praealtis montibus se deiciunt (Liv.); tempestas cum grandine ac tonitribus caelo deiecta (Liv.) met hagel en donder; deiecti nubibus turbines;
- 2. (beelden, grensstenen, bomen, palen) omverwerpen, neerhalen; ➤ statuam ~; fulmine deiectum est Iovis signum (Liv.); insani deiecta viribus austri trabs (Ov.) door de stormachtige zuidenwind; arbores ~ vellen;
- 3. (bouwwerken) afbreken, slopen, vernielen [muros; turrim; arces; hostium castra]; — pass. instorten;
- 4. (Suet.) (een kledingstuk) laten zakken [togam ab umeris];
- 5. (het hoofd, de ogen) laten zakken, neerslaan; ➤ deiecto capite; deiecti in terram militum vultus;
- 6. in de urn gooien [sortes];
- 7. op de vlucht jagen, verdrijven [hostes muro turribusque; praesidium ex saltu; nostros ex utraque munitione];
- 8. (naut. t.t.) uit de koers brengen, terecht doen komen (meestal pass.); ➤ Menelaus ad terram Libyam deiectus est (Tac.);
- 9. opzij dringen, duwen of stoten [de gradu]; ➤ metaf.: alqm de statu omni ~ (Cic.) iem. volledig van zijn stuk brengen;
- 10. (jur. t.t.) iem. uit zijn bezit verdrijven, onteigenen [aratores; alqm de possessione fundi; alqm de agro communi];
- 11. iem. uit zijn ambt dringen, stoten [(de) honore, principatu; aedilitate, praetura];
- 12. (pol.) beroven van, verdrijven uit [de possessione imperii];
- 13. afwenden [oculos nusquam a re publica; vitia a se verre van zich houden];
- 14. afbrengen van [alqm de sententia];
- 15. doden; ➤ paucis deiectis;
- 16. neerschieten, neerhalen [avem ab alto caelo];
- 17. (Verg.) afslaan, afhakken [caput uno ictu; ense sinistram].
- de + iacio, to throw down, hurl down, precipitate, prostrate, raze, fell, cut down, tear down, destroy: alqm de ponte in Tiberim: alqm de saxo (Tarpeio), L.: a cervicibus iugum: se de muro, leap, Cs.: saxi deiectae vertice caprae, V.: se per munitiones, leap over, Cs.: venti a montibus se deiciunt, L.: volnerato equo deiectus, Cs.: statuas veterum hominum: naves deiciendi operis missae, to destroy, Cs.: monumenta regis, H.: muros, L.: ut omnes Hermae deicerentur, N.: deiectā turri, Cs.: caput uno ictu, V.; libellos, to tear down: sortīs, to cast, Cs.: deiectis lacrimis, shed, Pr.—Poet., with dat: Gyan leto, V.—Prov.: de gradu deici (orig. of a gladiator), to be thrown off one's balance, i. e. lose one's head.—To drive out, dislodge, expel: nostri deiecti sunt loco, Cs.: praesidium ex saltu, Cs.: Gallorum agmen ex rupe Tarpeiā, L.: praesidium Claternā.—To drive out, turn out of possession, eject, dispossess: unde sis deiectus: ex eo loco.— Pass: deici, to be driven out ofone's course: naves ad inferiorem partem insulae, Cs.: classis tempestate vexata ad Belearīs insulas deicitur, L.— To lay low, strike down, kill, slay, slaughter: paucis deiectis, Cs.: quem telo primum Deicis?V.: (viperam) Deice, crush, V.: super iuvencum stabat deiectum leo, Ph.—To lower, let fall, depress: in pectora mentum, O.—Fig., to cast down: oculos: voltum, V.: deiectus oculos, with downcast eyes, V.: Deiecto in humum voltu, O.—To remove, avert, divert, turn away, repel: hunc metum Siciliae damnatione istius: oculos a re p.: quantum mali de humanā condicione: vitia a se ratione: eum de sententiā.—To prevent from obtaining, deprive, rob of: de possessione imperi vos, L.: principatu, Cs.: eā spe, Cs.: deiecta coniuge tanto, V.: uxore deiectā (sc. coniugio), Ta.: hoc deiecto, after his fall, N.—In elections, to defeat, disappoint, prevent the choice of: me aedilitate: eiusdem pecuniā de honore deici: civis optimus praeturā deiectus: deiectis honore per coitionem, L.
-
…Romani posse iter ulli per provinciam dare et, si vim facere conentur, prohibiturum ostendit. Helvetii ea spe deiecti navibus iunctis ratibusque compluribus factis, alii vadis Rhodani, qua minima altitudo fluminis erat, non numquam interdiu ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…tantam virtutem praestiterunt ut, cum primi eorum cecidissent, proximi iacentibus insisterent atque ex eorum corporibus pugnarent, his deiectis et coacervatis cadaveribus qui superessent ut ex tumulo tela in nostros coicerent et pila intercepta remitterent ut non nequiquam tantae…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, non ita saeva tamen venerit ira mea, ut tibi sim merito semper furor, et tua flendo lumina deiectis turpia sint lacrimis. an quia parva damus mutato signa colore, et non ulla meo clamat in ore fides…
Propertius, Elegies
-
…Cynthia prima suis miserum me cepit ocellis, contactum nullis ante cupidinibus. tum mihi constantis deiecit lumina fastus et caput impositis pressit Amor pedibus, donec me docuit castas odisse puellas improbus, et nullo vivere…
Propertius, Elegies
-
…permulcens medicata lumina virga. Nec mora, falcato nutantem vulnerat ense qua collo est confine caput, saxoque cruentum deicit et maculat praeruptam sanguine rupem. Arge, iaces, quodque in tot lumina lumen habebas, exstinctum est ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…portas aperuerunt universique, et oppidani et milites, obviam gratulantes Antonio exierunt. Lucretius et Attius de muro se deiecerunt. Attius ad Antonium deductus petit ut ad Caesarem mitteretur. Antonius cum cohortibus et Attio eodem die quo profectus…
Julius Caesar, Civil War
-
…ipsam urbem quam petebat, sic quoniam verborum vim necessario similitudine rerum aucupamur, qui postulat ut a quo loco deiectus est, hoc est unde deiectus est, eo restituatur, hoc postulat ut in eum ipsum locum restituatur .…
Cicero, Pro Caecina
-
…est ; Rullus exstitit qui ex ea possessione rem publicam demoveret ex qua nec Gracchorum benignitas eam nec Sullae dominatio deiecisset. quem agrum nunc praetereuntes vestrum esse dicitis et quem per iter qui faciunt, externi homines, vestrum esse…
Cicero, de Lege Agraria
-
…inquit, interdixit ut, unde deiectus esset, eo restitueretur, hoc est, quicumque is locus esset unde deiectus esset. Aebutius autem qui fatetur aliquo ex loco deiectum esse Caecinam, is quoniam se restituisse dixit, necesse…
Cicero, Pro Caecina
-
…quoniam verborum vim necessario similitudine rerum aucupamur, qui postulat ut a quo loco deiectus est, hoc est unde deiectus est, eo restituatur, hoc postulat ut in eum ipsum locum restituatur. Cum verba nos eo ducunt ,…
Cicero, Pro Caecina