indigestio
in-dīgestĭo, ōnis, f.,
- indigestion (late Lat.), Hier. Ep. 22, 17; Schol. Juv. 1, 146 al.
in-dīgestio, ōnis, f., der Mangel an Verdauung, Veget. mul. 1, 21, 3 u. 2, 7, 1. Cael. Aur. de morb. acut. 2, 39, 225. Hieron. epist. 22, 6. Augustin. serm. 28, 2. Schol. Pers. 3, 99. Schol. Iuven. 1, 146; 5, 49.
infirmitas, ~o, constipatio, correctio, indissolutio
ut quevis grossa vel delicata fuerint oblata, ventrem rugientem sic sarcio ut undique venter sicut uter inflatus et tumidus extendatur et coactas ructationes emittat ~onem denuncians ingestorum
si in prima die signa ~onis apparuerint, ‥
signa digestionis vel ~onis
ex ~one ex qua generatur humiditas innaturalis et humor putridus
liber de signis ~onis
lienteria nihil aliud est quam ciborum ~o quibus ingredientibus nulla in eis mutatio digestive virtutis ‥ est
ponderositas in ipso [sc. plumbo ] est a lutea substantia multum cum aquositate compressa, sicut et vivi argenti, eo quod partes plumbi etsi molles ~onem passae sunt ex †moliusi [l. molinsi ]
gignunt autem calidum et frigidum, vincencia materiam; cum autem non vincunt, liquet, quoniam secundum partem molinsis fit et ~o
indīgestĭō, ōnis, f. (indigestus), indigestion : Hier. Ep. 22, 17 ; Schol. Juv. 1, 146.