indignans
indignans, impatient, reluctant, indignant
indignans, antis, P. a., from indignor.
indignāns, antis, PAdi. (v. indignor), unwillig, entrüstet, unmutig, ungeduldig, a) v. Leb., m. Genet., mullorum genus indignantissimum servitutis, Colum. 8, 17, 7. – b) v. Lebl.: verba, Ov.: venti, aequor, Ov.
accidencia ‥ ~antis nature sunt
elatam et ~antem Gallorum rebellionem
bella gerunt venti fretaque indignancia miscent
indignāns, tis (indignor), qui sʼindigne : indignantissimus servitutis Col. Rust. 8, 18, 7, qui répugne le plus à servir, le plus rétif || indignantes venti Virg. En. 1, 53, les vents indignés, en révolte.
indīgnāns antis, adj.
- P. of indignor, impatient, reluctant, indignant: venti, V.: ursi, O.