indignatus
indignatus, angered, reluctant
indignātus, a, um, P. a., from indignor.
indignātus, part. de indignor.
indignatus , a, um. part. v. indignor.
怒者。動憤者。 Indignatum aequor 不平之海。
Suggest a Translation
See an image
怒者。動憤者。 Indignatum aequor 不平之海。
Suggest a Translation
See an image
indīgnātus
adj.
- P. of indignor, angered, reluctant: Vita fugit sub umbras, V.