insinuo
insinuo, to thrust in, push in, make a way
Frieze-Dennison Vergil
Could not find insinuanda in Logeion dictionaries.
insinuanda Verb: present passive gerundive singular, Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive singular, Verb: present passive gerundive singular, Verb: present passive gerundive plural of insinuo
- Act.
- A Lit., to put, place, or thrust into the bosom (post-class.): sicine vacuus et otiosus insinuatis manibus ambulabis, with folded arms, Ap. Met. 9, 5, 17; manum in sinum, Tert. Res. Carn. 28.—
- B To bring in by windings or turnings, to insinuate into; to cause a person or thing to get to a place by windings or turnings; and, in gen., to cause to arrive at or get to a place.
- 1 In gen.: ratem terris, to land, Avien. Arat. 312: suum aestum per saepta domorum, Lucr. 6, 860: Romani quacumque data intervalla essent, insinuabant ordines suos, pushed forward their files into the open spaces of the enemy, Liv. 44, 41.—Poet.: et (tibi) omni tempore tam faciles insinuentur opes, come to you, Prop. 3, 9 (4, 8), 28.—
- 2 Esp., with se, to wind one’s way into, to steal into; to insinuate or ingratiate one’s self: se inter equitum turmas, Caes. B. G. 4, 33: quā te insinuaveris, retro via repetenda, Liv. 9, 2, 8: cum (Romanus) insinuasset se inter corpus armaque, id. 7, 10, 10: qua se inter valles flumen insinuat, winds along, id. 32, 31, 1: Tigris Persico mari se insinuat, Curt. 5, 3.—
- C Trop., to make favorably known to, to introduce, recommend.
- 1 In gen.: Augusto insinuatus est, Suet. Gramm. 21; id. Calig. 10; id. Oth. 2: hoc est quod penitus illos animo Caesaris insinuavit, Plin. Pan. 62; cf.: vitam moresque feris mentibus, Aur. Vict. de Orig. Gent. 3, 3.—
- 2 Esp., reflex. with se, etc.
- α With ad or in and acc.: his nos rebus insinuabimus ad causam, will make our way to, get to, Auct. Her. 1, 6, 10: se in antiquam philosophiam, Cic. Tusc. 5, 12, 34: se ad aliquam, Plaut. Mil. 2, 1, 27 (105): se in familiaritatem alicujus, Cic. Caecin. 5, 13: se in amicitiam cum aliquo, Plaut. Cist. 1, 1, 94 (94); Cic. Verr. 2, 3, 68, § 157: se in forum, id. Phil. 5, 3, 8: se in familiarem usum, Liv. 40, 21, 11: se in eorum sermonem, Cic. Agr. 2, 5, 12.—
- β Absol.: callidus ille ne se insinuet, studiose cavendum est, Cic. Lael. 26, 99: eadem qua te insinuaveris via retro repetenda est, Liv. 9, 2, 8: celeriter dato loco cum se insinuasset, Auct. B. Alex. 52, 2: praefecto regis se, Just. 5, 2, 5: plebi se, Liv. 3, 15, 2.—
- 3 To introduce to, initiate into: adest tibi dies, quo per istas meas manus piissimis sacrorum arcanis insinueris, Ap. Met. 11, 22, 25.—
- 4 To make known, publish (post-class.): voluntatem suam heredibus, Dig. 32, 1, 11, § 2; Rutil. Nam. 1, 590.—
- II Neutr., to wind or steal into, to make one’s way or get into, to penetrate, enter, reach, arrive at; constr. with in and acc. or dat.: inde in amicitiam insinuavit cum matre et mecum simul. Blanditiis, etc., Plaut. Cist. 1, 1, 93 (93): penitus insinuare in causam, to penetrate thoroughly into, to acquire a complete knowledge of, Cic. de Or. 2, 35, 149; cf.: ad causam, Auct. Her. 1, 6, 10: in ipsius consuetudinem insinuabo, Cic. Fam. 4, 13, 6: novus per pectora cunctis Insinuat pavor, Verg. A. 2, 229: Italiaeque urbes dextram insinuantis in undam, winding, reaching to, Manil. 4, 602: et blandiri suppliciter et subtiliter insinuare eis, a quibus, etc., i. e. to steal into favor with, etc., Cic. de Or. 1, 20, 90.
I tr., ¶ 1 faire entrer dans lʼintérieur de, introduire, insinuer : æstum per sæpta domorum Lucr. 6, 860, faire pénétrer la chaleur à travers les murs des maisons ; quacumque intervalla essent, insinuabant ordines suos Liv. 44, 41, 8, partout où il y avait des intervalles, ils glissaient leurs files ; se inter equitum turmas Cæs. G. 4, 33, 1, se glisser entre les escadrons de cavaliers ; insinuari nascentibus Lucr. 1, 113, se glisser dans les corps au moment de la naissance || [av. 2 acc.] pecudes alias se insinuare Lucr. 1, 116, sʼintroduire dans dʼautres animaux ¶ 2 [fig.] a) aliquem animo alicujus Plin. Min. Pan. 62, insinuer qqn dans les bonnes grâces de qqn ; insinuatus Neroni Suet. Oth. 2, sʼétant insinué dans la faveur de Néron ; b) [surtout réfl.] : se insinuare Cic. Læl. 99, sʼinsinuer ; se insinuare in familiaritatem alicujus Cic. Verr. 2, 3, 157, sʼinsinuer dans lʼintimité de qqn, cf. Cic. Tusc. 5, 34 ; Agr. 2, 12 ; plebi Liv. 3, 15, 2, sʼinsinuer dans la faveur du peuple ¶ 3 [décad.] communiquer, faire savoir.
II intr., sʼinsinuer [pr. et fig.] : in forum insinuare Cic. Phil. 5, 8, pénétrer dans le forum ; insinuat pavor Virg. En. 2, 229, la peur sʼinsinue ; in consuetudinem alicujus Cic. Fam. 4, 13, 6, sʼinsinuer dans lʼintimité de qqn, cf. Cic. de Or. 2, 149.
- 1. laten indringen; ➤ ordines quācumque intervalla data essent ~ (Liv.) in de openingen v.d. vijandelijke gelederen; tibi insinuentur opes mogen ten deel vallen (Prop.);
- 2. intr., se ~ en pass. (a) in-, binnendringen (m. in m. acc.; dat.; inter) [in forum; penitus in causam; inter equitum turmas]; (b) (metaf.) zich mengen in, binnensluipen (bij iem.: dat.; in iets: in m. acc.) [plebi; in alcis familiaritatem iems. vriendschap winnen]; ➤ cunctis pavor insinuat sluipt bij allen binnen.
入懷。引。巧言悦人。— se in familiaritatem ejus 勉舆其交友。— hunc alteri 以二人令之交友。Insinuat pavor 人漸惶。Ut penitus insinuet in causam 欲透達此訟。
Suggest a Translation
See an image
- to thrust in, push in, make a way: potestas in forum insinuandi: quācumque data intervalla essent, insinuabant ordines suos, pushed forward their files, L.—With pronreflex., to find a way in, creep in, steal in, intrude, insinuate oneself, make a way: se inter equitum turmas, Cs.: quā te insinuaveris, L.: quā se inter vallīs flumen insinuat, winds along, L.—Fig., to penetrate, enter, steal in, win one's way, become familiar: in ipsius consuetudinem: in causam: novus per pectora cunctis Insinuat pavor, V.: subtiliter eis, curry favor with, etc.—With se, to win one's way, enter, steal in: se in familiaritatem Metelli: se in familiarem usum, L.: callidus ille ne se insinuet, curry favor: plebi se, L.
-
…, aeternas quoniam poenas in morte timendum. ignoratur enim quae sit natura animai, nata sit an contra nascentibus insinuetur et simul intereat nobiscum morte dirempta an tenebras Orci visat vastasque lacunas an pecudes alias divinitus insinuet se, Ennius…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…an contra nascentibus insinuetur et simul intereat nobiscum morte dirempta an tenebras Orci visat vastasque lacunas an pecudes alias divinitus insinuet se, Ennius ut noster cecinit, qui primus amoeno detulit ex Helicone perenni fronde coronam, per gentis Italas…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…tamen teneamus, ut sit idem beatissimus. Et si Zeno Citieus, advena quidam et ignobilis verborum opifex, insinuasse se in antiquam philosophiam videtur, huius sententiae gravitas a Platonis auctoritate repetatur, apud quem saepe haec oratio usurpata…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, prudentia est ; deinde ut in eis locis, quos proponam paulo post, pervolvatur animus, ut penitus insinuet in causam, ut sit cura et cogitatione intentus, diligentia est ; ut his rebus adhibeat tamquam lumen aliquod…
Cicero, de Oratore
-
…et tela coiciunt atque ipso terrore equorum et strepitu rotarum ordines plerumque perturbant, et cum se inter equitum turmas insinuaverunt, ex essedis desiliunt et pedibus proeliantur. Aurigae interim paulatim ex proelio excedunt atque ita currus conlocant ut ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ubi poena recenti lege Iunia et Licinia possuntne hae leges esse ratae sine interitu legum reliquarum eccui potestas in forum insinuandi fuit quae porro illa tonitrua, quae tempestas ut, si auspicia M. Antonium non moverent, sustinere tamen…
Cicero, Philippicae
-
…ex ea totius familiae praecepta et instituta et disciplinam cognosceretis. videtis ut moneat Apronium quibus rebus ac muneribus se insinuet in familiaritatem Metelli, Volteium corrumpat, scribas accensumque pretio deleniat. ea praecipit quae vidit, ea monet alienum…
Cicero, in Verrem
-
…, Caesari, ut perspicimus, pollicitus est sese curaturum ut in aliquam suspicionem facinoris Curio filius adduceretur. itaque insinuavit in familiaritatem adulescentis et cum eo ut res indicat, saepe congressus rem in eum locum deduxit ut diceret sibi…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…auctio hereditaria constituta, Aebutius iste, qui iam diu Caesenniae viduitate ac solitudine aleretur ac se in eius familiaritatem insinuasset, hac ratione ut cum aliquo suo compendio negotia mulieris, si qua acciderent, controversiasque susciperet, versabatur eo…
Cicero, Pro Caecina
-
…capiantur. aperte enim adulantem nemo non videt, nisi qui admodum est excors callidus ille et occultus ne se insinuet studiose cavendum est. nec enim facillime agnoscitur, quippe qui etiam adversando saepe assentetur et litigare se simulans blandiatur…
M. Tullius Cicero, De Amicitia