irrogare

irrogare [CL] 1 to inflict, impose (punishment, violence, insult, etc.). b (w. inanim. subj.) to wreak (damage); c (w. double acc.). 686 injuriarum sibi injuste ~atarum [immemor] Theod. Ep. 171; ‘pravum judicet inrogetque mortem’ inroget, inferat, tobringe GlP 237; calumnia hujus contumeliae Deo ~atae Anselm (CurD 22) II 90; cumque multa convitia ~arent, adolescens ille non respondit eis verbum W. S. Alb. V. Alb. & Amphib. 6; agricole ‥ boves inique stimulando ob vindictam alicujus rei sibi a dominis ~ate exagitant Coggesh. Visio 26; 1289 violentiam ‥ ~averint (v. civitatensis); s1308 blasplemiam in †Deo [? l. Deum] ~atam (v. blasphemia 1); enormes injurias ~avit Ockham Pol. III 300. b s1173 mare erupit ‥ ~ans enormia damna W. Cant. Mir. Thom. VI 161. c s1247 mare etiam, contra suum morem consuetum, non ascendit vel refluxit per duos dies, et tertio solitas metas transiens dampna finitimas ~avit non minima M. Par. Min. III 20. 2 (leg.) to impute, allege, bring (charge); b (p. ppl. as sb. n.) charge, allegation. detrahendo et improperia ~ando, aut contra eos alios provocando Ockham Dial. 707; inter mulierem et sacerdotem litigium erat, et a sacerdote sibi generi homicidium ~atur Latin Stories 60. b si quis a nativitate surdus et mutus sit, ut sua vel alterius nequeat ~ata confiteri, emendet pater ejus forisfacta sua (Leg. Hen. 78. 6) GAS 595. 3 to attribute, ascribe. 993 et cunctis mulieribus nitidis praedictis taumatibus decus ~atur Chr. Abingd. I 359; dum invento corpori, quod prorsus ignorat, Miltrudis nomen pro Mildretha ~at Gosc. Lib. Mild. 12 p. 81. 4 ? to attach. aspiciendi sunt nodi illius umbellici qui irrogitur matrici M. Scot Phys. 19.

irrogare

Saved

Recent