occulto
occulto2, to hide, conceal, secrete
BWL
he concealed himself in a hiding place
Frieze-Dennison Vergil
occultō, āvī, ātus, 1, intens. a.: to hide carefully; cover up; hide, conceal, secrete, 2.45. (occulō)
Could not find occultabo in Logeion dictionaries.
occultabo Verb: future active indicative 1st singular of occulto2
occultō, adv., v. occulo, P. a. fin.
occulto (obc-), āvi, ātum, 1 (occultassis for occultaveris, Plaut. Trin. 3, 2, 1 (627)), v. freq. a. [occulo],
- to hide, conceal, secrete (class.).—With pers. pron.: neque latebrose me abs tuo Conspectu occultabo, Plaut. Trin. 2, 2, 2 (277): noli avorsari, neque te occultassis mihi, id. ib. 3, 2, 1 (627).—The place of concealment usu. expressed by abl. with in: ut aves, tum in hac, tum in illā parte se occultent, Cic. Div. 1, 53, 120: in hortis suis se occultans, id. Att. 9, 11, 1: in quā (latebrā) tabella occultaret suffragium, id. Leg. 3, 15, 34; Plin. 8, 23, 35, § 85; Just. 25, 2, 3; Plin. Ep. 4, 11, 11; or by advv. of place: ibi se occultans, Cic. Phil. 2, 31, 77: cum paucissimis alicubi occultabor, id. Att. 10, 10, 3.—But also by the abl. (of means): Hiempsal reperitur, se occultans tugurio, Sall. J. 12, 5: se latebris, Cic. Imp. Pomp. 3, 7: insulis sese, Caes. B. G. 6, 31, 3; 5, 19, 1; 7, 45, 5; Liv. 7, 14, 8; Tac. A. 2, 17; id. H. 3, 84: quae natura occultavit, Cic. Off. 1, 35, 127: occultare et dissimulare appetitum voluptatis, id. ib. 1, 30, 105; cf., in the contrary order: dissimulare et occultare aliquid, Caes. B. C. 2, 31: intus veritas occultetur, Cic. Fin. 2, 24: legionem silvis, Caes. B. G. 7, 45: aliquid in terram, id. ib. 7, 85 (dub.; Schneider, Nipperdey, Kraner, in terrā): neque occultati humilitate arborum, Sall. J. 49, 5; Ov. M. 2, 686: fugam, Caes. B. G. 1, 27.—Mid.: stellae occultantur, hide themselves, Cic. N. D. 2, 20, 5 (opp. aperiuntur).—With inf.: est res quaedam, quam occultabam tibi dicere, Plaut. Pers. 4, 3, 22 (491).
1. occulto, āvi, ātum, āre (Intens. v. occulo), wie durch eine Hülle fort u. fort den Augen anderer entziehen, verdeckt-, verborgen-, versteckt halten, verbergen, verstecken, I) eig.: se ibi, Cic.: se ramis, Tac.: se tugurio, Sall.: se silvis, Liv.: latebrose se ab alcis conspectu, Plaut.: se non Ponto neque Cappadociae latebris, Cic.: se post montem, Caes.: alqd in terra, Caes.: se in hortis suis, Cic.: se alci, Plaut.: stellae occultantur halten sich verborgen (Ggstz. aperiuntur), Cic. – II) übtr., verborgen (verdeckt) halten = verheimlichen, verb. alqd occultare et dissimulare, Cic., dissimulare et occultare, Caes., occultare et abdere (in sich verschließen), Tac.: occ. neminem (= nullius nomen), Cic.: flagitia, Cic.: consilium, fugam, Caes.: iter, Sen. rhet.: inceptum suum, Sall. – m. folg. Infin., est res quaedam, quam occultabam tibi dicere, Plaut. Pers. 493. – ➳ Archaist. Perf.-Form occultassis = occultaveris, Plaut. trin. 627.
2. occultō, Adv. (occultus), insgeheim, Afran. com. 295. Lucr. (1, 314) bei Isid. orig. 20, 14, 1 ed. Otto (aber Lachm. u. Bern. occulte).
See: occultare
occultō, (9) āvī, ātum, āre, fréq. de occulo, tr., cacher, dérober aux regards, faire disparaître : se in [abl.] Cic. Div. 1, 120 ; Att. 9, 11, 1 ; Phil. 2, 77 ; Att. 10, 10, 3 ; se [et abl. instr.] Cic. Pomp. 7 ; Cæs. G. 5, 19, 1 ; 6, 31, 3 ; 7, 45, 5, se cacher dans ; quæ natura occultavit Cic. Off. 1, 127, les choses que la nature a dérobées aux regards, cf. Off. 1, 105 ; fugam Cæs. G. 1, 27, 4, dissimuler sa fuite ; ceterarum virtutum dicendi mediocritatem actione occultavit Cic. Br. 235, sa médiocrité dans le reste des mérites oratoires, il la fit oublier grâce à lʼaction ; stellæ occultantur Cic. Nat. 2, les étoiles se cachent ; [avec inf.] res, quam occultabam tibi dicere Pl. Pers. 493, une chose que je te dissimulais.
➳ arch. occultassis = occultaveris Pl. Trin. 627.
- 1. verbergen, verborgen houden, verstoppen [milites silvis; se ramis; se in hortis suis]; — pass. occultari zich verborgen houden: stellae occultantur;
- 2. (metaf.) verbergen, geheimhouden [consilium; fugam; iter; neminem = nullius nomen].
occulto , as, are. (occulo.)
隱蒇。掩。Me abs tuo conspectu occultabo 吾將避爾眼目。Est res quam occultabam tibi dicere 向曰有一件事吾隱諱汝。\Occultassis pro* Occultaveris.
Suggest a Translation
See an image
隱蒇。掩。Me abs tuo conspectu occultabo 吾將避爾眼目。Est res quam occultabam tibi dicere 向曰有一件事吾隱諱汝。\Occultassis pro* Occultaveris.
Suggest a Translation
See an image
occultō āvī, ātus, āre, freq.
- occulo, to hide, conceal, secrete: fugam, Cs.: stellae occultantur, disappear: incepto suo occultato, S.: ut aves se occultent: qui hoc occultari facilius credas dabo, T.: se latebris: legionem silvis, Cs.: alicubi: intus veritas occultetur: se inter multitudinem, Cs.: post montem se, Cs.