About Report a problem

Menu

penetro

penetro, to enter, penetrate, betake oneself

BWL

id Tiberii animum alte penetrabat
this penetrated the heart of Tiberius deeply

Frieze-Dennison Vergil

penetrō, āvī, ātus, 1, a. and n.: to penetrate, reach, 1.243; attain to, go as far as, penetrate to, 7.207. (rel. to penitus)

Could not find penetravit in Logeion dictionaries.

penetravit Verb: perfect active indicative 3rd singular of penetro

See penetravit in Morpho

pĕnē̆tro, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [root pa- of pasco; v. penates].
  • Act.
    • A To put, place, or set any thing into any thing (ante- and post-class.; v. Brix ad Plaut. Trin. 1, 2, 109 (147)).
      • 1 Lit.: penetrare pedem intra aedes, Plaut. Men. 5, 2, 64 (816); 2, 3, 49 (399): quo illic homo foras se penetrat ex aedibus? to betake one's self, go in any direction, id. Trin. 2, 2, 1 (276): me ad pluris penetravi, id. ib. (289) v. 14: se in fugam, to take to flight, id. Am. 1, 1, 94 (246): in eam (specum) me penetro et recondo, Gell. 5, 14, 18.—To enter, penetrate: ea intra pectus se penetravit potio, Plaut. Truc. 1, 1, 23 (44).—In the same sense, mid.: quae penetrata queunt sensum progignere acerbum, having entered, having penetrated, Lucr. 4, 670; 1246.—
      • 2 Trop.: Labeo Antistius in grammaticam sese atque dialecticam litterasque antiquiores altioresque penetraverat, had penetrated into, Gell. 13, 10, 1.—
    • B Aliquid, to pierce into any thing; to enter, penetrate any thing (poet. and in post-Aug. prose).
      • 1 Lit., Lucr. 4, 894: (semen) penetrare locos nequit, id. 4, 1246: vox aures penetrat, id. 4, 613: hominem cum vini vis penetravit Acris, id. 3, 476: Illyricos sinus, Verg. A. 1, 243: nave Aegyptum, Suet. Caes. 52: mediae cryptam Suburrae, Juv. 5, 106. —Pass.: ut (India) penitus nequeat penetrari, Lucr. 2, 539: penetratae cum victoriā Media, Albania, etc., Vell. 2, 40, 1: penetrata limina montis, Stat. S. 4, 6, 104: iter L. Lucullo penetratum, Tac. A. 15, 27.—
      • 2 Trop.: id Tiberii animum altius penetravit, Tac. A. 1, 69; cf. id. ib. 3, 4.—With subject-clause: tum penetrabat eos, posse haec, etc., it entered their thoughts, it occurred to them, Lucr. 5, 1262.—
  • II Neutr., to enter, penetrate into any place or thing, betake one's self (class.; cf.: pervado, permano).
    • A Lit.: in palaestram, Plaut. Bacch. 1, 1, 32 (66): sub terras, Cic. Verr. 2, 4, 48, § 107: ad os Pelusii, Curt. 4, 1, 29: in ipsum portum, Cic. Verr. 2, 5, 37, § 96: in castra hostium, Liv. 2, 12, 3: in artissimas fauces, Curt. 5, 3, 17: ad urbes, Cic. Prov. Cons. 13, 32: per angustias, id. Tusc. 1, 20, 45: intra vallum, Liv. 39, 31: in urbem, id. 2, 53: cum eo penetrasset, thus far, Nep. Chabr. 4: astra per caelum penetrantia, Cic. Univ. 9: penetrat vox ad aures, Ov. M. 12, 42: usque ad nares, Cels. 7, 7.—Impers. pass.: in eam speluncam penetratum cum signis est, Liv. 10, 1.—
    • B Trop.: Romuli animus haec ipsa in templa penetravit, Cic. Rep. 6, 22, 24: hominum ratio in caelum usque penetravit, id. N. D. 2, 61, 163: nulla res magis penetrat in animos, id. Brut. 38, 142: penetrare ad sensum judicis opinionemque, id. Part. 36: quo non ars penetrat? Ov. A. A. 3, 291: in provincias quoque grammatica penetraverat, Suet. Gram. 3.

Saved

Recent