About Report a problem

Menu

turbativus

turbativus [CL turbatus p. ppl. of turbare+-ivus], that causes disturbance or turmoil. 1273 cessabit solita molestia ~a [scholarium Oxon.] Conc. II 26b; 1283 parum cupimus ‥ vobiscum habere vel minimum scrupulum ~um Ib. II 99b; multum quoque bene stetisse ecclesiam retroactis temporibus sine ista novella doctrina tot hominum ~a Bradw. CD 735D; juxta illud Luc. quarto decimo: cum invitatus fueris, vade et recumbe in novissimo loco. quod dictum non debet intelligi carnaliter de nupciis corporalibus ‥. nec foret doctrina sua si sit generalis ad propositum sed convivarum carnalium ~a Wycl. Ver. II 47; quandoque ~o, quandoque dissimulativo ‥ quandoque instigativo J. Burgh PO VII 8 f. 114; 1425 doctrina ‥ rei publice spiritualis et ecclesiastice ~a Reg. Cant. III 127; s1415 recessum per ‥ papam ‥ factum fuisse ‥ vacacionis et unionis ipsius ecclesie ~um et impeditivum, schismatis ‥ nutritivum Wals. YN 454.

Saved

Recent