φθισίφρων
φθισίφρων, destroying the mind
φθῑσίφρων, ονος, ὁ, ἡ,
- destroying the mind, Opp. C. 2.423 (φθεισ-).
φθισί·φρων, ων, ον, gén. ονος [ῑσ] qui fait perdre la raison, Opp. C. 2, 423.
Étym. φθίω, φρήν.
φθισίφρων, [θῑ], ονος, den Verstand zerstörend, die Besinnung raubend, Opp. Cyn. 2.423.