Logeion | αἰτητός

αἰτ-ητός, όν, verb. Adj.

asked for, ἀρχὴν δωρητόν, οὐκ αἰτητόν freely given, not asked for, S. OT 384.

1 solicitado, pedido ἀρχὴν οὐκ αἰτητόν S.OT 384.

2 lóg., subst. τὸ αἰ. postulado ἡ τῶν αἰτητῶν φύσις Gal.Ins.Log.14.11.

αἰτητός, ή, όν, demandé, souhaitable, Soph. O.R. 384.

Étym. vb. d’αἰτέω.

αἰτητός -ή -όν [αἰτέω] gevraagd.

αἰτητός verb. adj. of αἰτέω

Menu