ἀίτης
1 joven amado en el amor homosexual, Alc.l.c., SEG 28.404 (Egias, Laconia VI a.C.), Theoc.l.c., Ar.Byz.l.c.
• gener. amado, favorito
Χρύσας (Ἀθανᾶς) <δ'> ἀίτας
•
ἀίτης· ὁ ἐρώμενος ἢ ὁ θυμηρὴς ἢ ὁ ἅμα τινὶ ἰών
2 ict. hembra del pez
τὸν κεστρέα ... τὸν ἀίτην op. ἄρσην
•De *au-/*u- < *°Hu̯(e)Hi̯-/*Hu̯(e)Hi̯-, cf. ai. avati, lat. auidus, auarus, mesap. αϜιναμι; quizá tb. het. ḫuškiši ‘esperas’, lat. uolo, etc.