αἰτητικός
αἰτητικός, fond of asking
αἰτ-ητικός, ή, όν,
- fond of asking, τινός Arist. EN 1120a33. Adv. αἰτητικῶς, ἔχειν πρός τινα D.L. 6.31.
I
1 de pers. pedigüeño Arist.EN 1120a33.
2 de cosas petitorio
στίχος
ἐρώτημα δέ ἐστι πρᾶγμα αὐτοτελὲς μὲν ... αἰτητικὸν δὲ ἀποκρίσεως
II adv. -ῶς haciendo colectas
αἰ. ἔχειν πρὸς τοὺς γονέας
αἰτητικός, ή, όν :
1 qui aime à demander, Arstt. Nic. 4, 1, 16 ||
2 qui convient pour demander, Plut.
αἰτητικός, der gern bittet, Arist. Eth. N. 4.1 u. Sp.; αἰτητικῶς ἔχειν πρός τινα DL. 6.31.
αἰτητικός
αἰτέω
- fond of asking, c. gen., Arist.