διάψευσις
διάψευσις, deceit
διά-ψευσις, εως, ἡ,
- deceit, Stob. 2.7.111.
engaño Stob.2.7.11l.
διάψευσις, εως (ἡ) mensonge, Stob. Ecl. p. 61, 11 Mein.
Étym. διαψεύδω.
διάψευσις, ἡ, die Lüge, Stob. Ecl. 2. p. 220.