διαχώρισις
διαχώρισις, separation
διαχώρ-ισις, εως, ἡ,
- separation, Arist. GA 723b15.
1 división
ἀπὸ νέου φυτοῦ
glos. a διάζευξις
glos. a διάκρισις
glos. a διαίρεσις
2 grieta, hendidura
glos. a σχισμή
διαχώρισις, εως (ἡ) [ρῐ] action de séparer, séparation, Arstt. G.A. 1, 18, 26.
Étym. διαχωρίζω.
διαχώρισις, ἡ, das Absondern, Arist. gen. anim. 1.18.