διαχώρημα
διαχώρημα, excrement
διαχώρ-ημα, ατος, τό,
- excrement, Hp. Aph. 2.14, Str. 14.5.14, Aret. SA 2.5, etc.
1 excremento, deposición Hp.Aph.2.14, Prorrh.2.23, Hum.4, Coac.590, Phylotim.6, Str.14.5.14, Aret.SA 2.5.2, Gal.5.772, Alex.Aphr.Pr.2.9.
2 sección, división
διαχώρημα, ατος (τὸ) au plur. excrément, Hpc. 400, 16 ; Str. 675.
Étym. διαχωρέω.
διαχώρημα, τό, das Durchgegangene, Stuhlgang, Medic. u. Strab. im plur.