About Report a problem

Menu

διαλλάττω

δι-αλλάττω, Ion. διαλλάσσω
1.  act. met acc., causat.
a.  ruilen, in ruil geven, met acc. en dat.: ἄλλον δ. τοῖς κάτω νεκρόν een ander lijk in ruil te geven aan de onderwereld Eur. Alc. 14; omruilen, vervangen: τὸ διαλλάττειν τοὺς ναυάρχους het steeds wisselen van kapiteins Xen. Hell. 1.6.4; abs. van plaats wisselen; subst. ptc.: τὸ ... ἐξ ἄλλης εἰς ἄλλην διαλλάττον ὠνῇ καὶ πράσει ἐμπορική; (wordt niet) dat wat van de ene naar de andere stad overgaat door middel van koop en verkoop ‘handel’ (genoemd)? Plat. Sph. 223d.
b.  verzoenen, maken dat ... zich verzoent, met acc. en dat. of πρός + acc.: εἰ Ἀθηναίοις ... διαλλάξειεν αὐτόν als hij hem met de Atheners zou verzoenen Thuc. 2.95.2; δ. τὰς πόλεις πρὸς ἀλλήλας de steden met elkaar verzoenen Isocr. 5.111.
2.  zich onderscheiden, verschillen (van), met alleen dat.: διαλλάσσοντες εἶδος μὲν οὐδὲν τοῖσι ἑτέροισι uiterlijk in niets van de anderen verschillend Hdt. 7.70.1; ook med.: τοῖς εἴδεσι διηλλαγμένα verschillend in verschijningsvormen Thuc. 3.82.2; met ἀπό + gen. zich afscheiden (van): τὸ δὲ ἀσύμφορον ... διαλάσσει ἀπ’ ἀλλήλων het niet-passende scheidt zich af van de rest Hp. Vict. 1.6; abs.: εἰ ... πολὺ διαλλάττοι τῇ ἀρετῇ als hij zich sterk onderscheidt door zijn voortreffelijkheid Aristot. EN 1165b24.
3.  med.-pass. intrans. met θη-aor.
a.  onderling verruilen: δ. τὰς τάξεις van positie wisselen Hdt. 9.47.
b.  zich verzoenen: ἢν μὴ διαλλαχθῆτε als jullie je niet verzoenen Aristoph. Lys. 900; met πρός + acc. met iem.: πρὸς δὲ τούς ... περὶ τῶν ἐγκλημάτων διαλλαττόμενος mij met anderen verzoenend aangaande hun klachten Isocr. 3.33; met gen.: διαλλάχθηθ’ ... τῆς πρόσθεν ἔχθρας ἐς φίλους verlos u uit de voorgaande vijandschap met uw dierbaren Eur. Med. 896.

Saved

Recent