διαλλακτήριος
διαλλακτήριος, mediating, conciliating
διαλλ-ακτήριος, ον,
- mediating, conciliating, λόγοι D.H. 5.31.
que concilia, que media, propio para mediar o conciliar
λόγοι
ἄνδρες
ψαλμός
ἐλπίζων οἱ τὸ ἱερὸν διαλλακτήριον ἔσεσθαι
esperando que el templo sería un lugar propicio para la reconciliación
• neutr. subst. τὸ δ. reconciliación
τοῦ κόσμου
ref. a la Virgen
διαλλακτήριος, ος, ον, propre à concilier, de conciliation, DH. 5, 31.
διαλλακτήριος, aussöhnend ; λόγοι, Dion.Hal. 5.81 u. a.Sp.