διαληπτός
διαληπτός, distinguishable
διαληπτ-ός, ή, όν,
- distinguishable, Epicur. Ep. 1 p.16 U.
distinguible
ἄκρον
διαληπτός, ή, όν, qu’on peut distinguer, Epic. (DL. 10, 57).
Étym. vb. de διαλαμβάνω.
διαληπτός, unterschieden, Epicur. DL. 10.27.