διαληπτικός
διαληπτικός, forming a judgement
διαληπτ-ικός, ή, όν,
- forming a judgement, ἐπίστασις M.Ant. 10.8, cf. Epicur. Nat. 50 G.
que distingue con precisión
τρόπος
ἐπίστασις
λόγος
• explicativo en análisis exegéticos, Epiph.Const.Anc.54.
διαληπτικός, ή, όν, qui traite en détail de, qui explique à fond, M. Ant. 10, 8.
Étym. διαληπτός.
διαληπτικός, ή, όν, unterscheidend, sorgfältig betrachtend, M.Anton. 10.8.