διάλληλος
διάλληλος, reciprocating
διάλλ-ηλος, ον,
- reciprocating, λόγος Stoic. 2.90; interchangeable, of the order of words, A.D. Adv. 126.2; confused, of argument, Id. Pron. 50.20; δ. τρόπος argument in a circle, S.E. P. 1.117, 2.68; δ. δεῖξις Dam. Pr. 290.
- II interrelated, interdependent, Plot. 6.8.14.
1 circular, de donde fig., ref. a argumentaciones viciado
διάλληλα τὰ τῆς ἐπιχειρήσεως
δεῖξις
• intercambiable
•
δ. λόγος
círculo viciosoδ. τρόπος
2 recíproco
ἡ ἐπὶ τῷ δείπνῳ εὐφροσύνη
δι·άλληλος, ος, ον, qui se remplacent mutuellement, réciproque, Dysc. Pron. 302a, 324a, etc. ; Sext. 27, 23, etc. ; δ. τρόπος, Sext. 72, 10 Bkk. cercle vicieux.
Étym. δ. ἀλλήλων.
διάλληλος, τρόπος, der Zirkel im Schluß, oft Sext.Emp.; vgl. B.A. 535, 27.