διαπτερνιστής Save DGE Bailly 2024 Pape διαπτερνιστής -οῦ, ὁ que se agarra al talón ὄφις Clem.Al.Ex.Thdot.53. δια·πτερνιστής, οῦ (ὁ) qui a l’habitude de ruer, d’où récalcitrant, Clém. 982. Étym. διά, πτέρνον. διαπτερνιστής, ὁ, = πτερνιστής, Clem.Al.