διασκηνητέον
διασκηνητέον, one must take up one’s quarters
διασκην-ητέον,
- one must take up oneʼs quarters, εἰς στέγας X. An. 4.4.14.
hay que acuartelar las tropas
εἰς στέγας
διασκηνητέον, vb. du préc. Xén. An. 4, 4, 14.