διασοβέω
διασοβέω, scare away
- scare away, Plu. Sanit. 2.133a; διασεσόβηται ὁ γάμος Hld. 7.26.
- II agitate, excite, Alciphr. Fr. 5, Agath. 3.11:—Pass., to be excited, puffed up, Plu. Aud.poet. 2.32d.
I
1 ahuyentar, alejar
ὥσπερ Ἁρπυίας τὰς ὀρέξεις διασοβήσει ταῖς Μούσαις
con ayuda de las Musas alejará sus apetitos como si de Harpías se trataraglos. a διαροθεῦντα
ἡ μὲν μυῖα φοβουμένη τῷ πάσχειν κακῶς καὶ διασοβεῖσθαι πολλάκις
la mosca es temerosa porque es maltratada y constantemente ahuyentadaκυνός ποτ' ἐπενεχθέντος διασοβηθείς
2 disolver, romper en v. pas.
Ἀχαιμένει ... ὁ γάμος διασεσόβεται
II
1 excitar, inflamar, enardecer
μία νῦν ἐστιν ἡ τὴν Ἑλλάδα ὅλην διασοβοῦσα γυνή
ὃ δὴ καὶ μᾶλλον αὐτοὺς ἀνεκίνει καὶ διεσόβει
2 intr. en v. med. ser arrogante, ensoberbecerse
μὴ διασοβεῖσθαι μηδ' ἐπαίρεσθαι τοῖς παρὰ τῶν πολλῶν ἐπαίνοις
no mostrarse arrogante ni orgulloso ante los elogios de la muchedumbre
2) aufscheuchen, in Bewegung setzen, τὴν Ἑλλάδα Alciphr. frg. 5. – Med., hoffährtig sein, μὴ δ. μηδὲ ἐπαίρεσθαι τοῖς ἐπαίνοις. Plut. aud. poet. 10.