διασυρίζω
διασυρίζω, whistle
διασῡρίζω,
- whistle, of the wind, LXX Da. 3.50; f.l. in Theopomp. Hist. 76:—also δια-σῡρίττω, c. acc. metaph., τὸ τῆς φήμης πτερὸν τὴν ὕβριν ἁπανταχῇ δ. Lib. Decl. 40.59; also, whistle away, waste idly, τὴν μέχρι τῆς αὐλῆς (sc. ὁδόν) Lyd. Mag. 2.26.
pasar silbando, susurrando
ἰκτίνων ... διασυριζόντων
πνεῦμα δρόσου διασυρίζον
el viento de rocío que pasa susurrandoἡ δρόσος ... διασυρίσασα πνεύματι γαληνιαίῳ
• fig. c. ac. de direcc. pasar silbando, desaprovechar
μηδὲ ... τὴν (ὁδόν) μέχρι τῆς αὐλῆς ἐκ τῆς οἰκίας ... διασυρίζων
y sin pasar silbando el viaje entre su casa y el juzgado e.d. no sin desaprovechar el tiempo
δια·συρίζω [ῡ] (seul. part. prés.) siffler à travers, Spt. Dan. 3, 50 ; Apoll. H. mir. 10.
διασυρίζω, (συρίζω), durchzischen, durcheinanderzischen, Sp.