διασυρμός
διασυρμός, disparagement, ridicule
διασυρ-μός, ὁ,
- disparagement, ridicule, Phld. Vit. p.37 J., D.S. 14.109, Longin. 38.6, Ph. 2.571 (pl.), Artem. 3.25.
menosprecio, burla c. gen. obj.
τῶν ποιημάτων
εὐηθείας
• ret. ridículo, sátira Aquila 26.20, Alex.Fig.1.26,
δ. τῶν ἔξω φιλοσόφων
Sátira de los filósofos paganos
διασυρμός, οῦ (ὁ) déchirement, raillerie méchante, DS. 14, 109 ; Lgn 38, 6, etc.
διασυρμός, ὁ, das Durchziehen, Verspotten ; τῶν ποιητῶν DS. 14.109 ; καὶ κατάγελως, Artemid. 3.24.