διασυρτικός
διασυρτικός, disparaging
διασυρ-τικός, ή, όν,
- disparaging, Phld. Lib. p.180., Ptol. Tetr. 160; λόγος Trypho Trop. p.206 S. Adv. -κῶς Sch. E. Hec. 925.
I
1 que se burla de, que ridiculiza de pers., c. gen.
μυστηρίων καὶ ἱερῶν
2 de palabras despreciativo, menospreciativo
διασυρτικὰ λέγειν
διάσυρσις δέ ἐστιν ψόγος δ.
• ridículo
λόγος
II adv. -ῶς con menosprecio, burlonamente Sch.E.Hec.923, Donat.Ter.Ad.427, Sch.D.19.316b, Thdr.Mops.M.66.416A.
διασυρτικός, ή, όν, dénigrant, Clém. 146.
διασυρτικός, ή, όν, spöttisch, ψόγος Clem.Al.