διασφακτήρ
διασφακτήρ, murderous
διασφακτήρ, ῆρος, ὁ,
- murderous, σίδηρος AP 7.493 (Antip. Thess.).
mortífero, que degüella
σίδαρος
διασφακτήρ, ῆρος, adj. m. qui égorge, meurtrier (fer) Anth. 7, 493.
Étym. διασφάττω.
διασφακτήρ, σίδηρος, das schlachtende, mordende, Antip.Sid. 84 (VII.493).
διασφακτήρ, ῆρος,
σφάζω
- murderous, Anth.