διασφάλλω
διασφάλλω, to overturn utterly
- overturn utterly, τὴν τέχνην Luc. Abd. 17:—Pass., to fail of, be disappointed of, τινός Aeschin. 2.35, 3.91, D.S. 20.10; τῇ προνοία, ἐν πράξεσι, Plb. 5.81.7, 4.14.3, cf. Arist. Ath. 19.3; πάντα δ. Vett.Val. 116.34.
I echar por tierra, hacer fracasar, frustrar
τι μικρὸν ἁμάρτημα ... τὴν τέχνην διέσφηλε
un pequeño error echó por tierra toda la ciencia ref. a la medicina
• fig. trastornar, alterar
δ[ια]σφάλλει νόον
el beber
II intr., en v. med.-pas.
1 c. suj. de pers. fracasar en, fallar en, equivocarse en c. gen.
διασφαλῆναι τῆς ... συμμαχίας
οὐ διεσφάλη τῆς ἐπιβολῆς
πολὺ δὲ διεσφάλησαν τῆς ἀληθείας
τῶν ἐλπίδων
τῇ προνοίᾳ
ἔν τε γὰρ τοῖς ἄλλοις οἷς ἔπραττον διεσφάλλοντο
ἐν πράξεσι
μὴ πάντα διασφάλλεσθαι
• sin rég. errar, equivocarse
σπανίως ἂν διασφάλλοιτο
rara vez se equivocaría
2 c. suj. de abstr. ser falso
θεοῦ ἡ φωνὴ ... οὐ διασφαλήσεται
εἰ μὴ διέσφαλται τὸ ...
συμβαίνει ... διεσφάλθαι τὸν ὅρον
sucede que la definición es falsa
- to overturn utterly, Luc.— Pass. to be disappointed of, τινός Aeschin.