διασφαγή
διασφαγή, gap
διασφᾰγ-ή, ἡ,
- gap, LXX Ne. 4.7(1); v. διασφάξ.
- 2 sluice-gate, Wilcken Chr. 11 B 6 (ii B.C.).
1 abertura, hueco, brecha en un muro, LXX 2Es.14.1, en un dique de un canal de irrigación, Wilcken Chr.11.B.6 (II a.C.),
διασφαγὴν εὑρὼν ἐν φραγμῷ
2 medic. división
τὰς διασφαγὰς ... ποιεῖσθαι
subdividirse
διασφαγή, ῆς (ἡ) [φᾰ] déchirure, ouverture, brèche, Spt. Neh. 4, 7.
Étym. διασφάττω.
διασφαγή, ἡ, = διασφάξ, Sp.