Logeion | διατρέπω

διατρέπω, fut. -τρέψω Plb. 2.47.8:—

turn away, deter from a thing, δ. τινὰ τοῦ μὴ . . Id. 5.4.10; τινά τινος Plu. Util. 2.87f; τινὰ πρὸς τὸ μὴ ἀπολιπεῖν Arr. Epict. 1.6.10:—Pass., fut. διατρᾰπήσομαι Epicur. (v. infr.), etc.: aor. διετράπην [ᾰ] D. 25.95, etc.:—turn aside from oneʼs purpose, Epicur.p.xxviii U.; to be confounded or perplexed, Hp. Epid. 5.81, D. l.c., Plb. 3.86.6, al.; ὑπὸ παντὸς δ. καὶ διαρρεῖν D.Chr. 66.19: c. acc., to be overawed by, ὄχλον . ., Epict. Gnom. 65; avoid, refuse to face, τινάς Plu. Vit.pud. 2.532e, etc.
- II pervert, Critias Fr. 22 D.
- - 2 overthrow, do away with, ὅρους S.E. P. 2.212:—Pass., ib. 194, al.

I en v. act.

1 c. ac. de pers. desanimar, disuadir τοὺς πολλοὺς τῶν Ἀχαιῶν Plb.2.47.8, c. ac. y gen. τοὺς νεανίσκους τοῦ μὴ τελεσιουργῆσαι Plb.5.4.10, c. otras constr. πρὸς τὸ ἀπολιπεῖν Arr.Epict.1.6.10, διατρέποντες παρανομεῖν I.BI 4.355.

2 c. ac. de cosa o abstr. dar la vuelta, trastocar totalmente, arruinar τοὺς ὅρους S.E.P.2.212, en v. pas. δείσας μὴ ... τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν αὐτῷ διατραπῇ Plb.8.23.2, cf. 10.12.7, διατρέπεται πᾶσα ἡ διαλεκτική S.E.P.2.166, cf. 1.208

• abs. dar la espalda fig., Plu.2.87e.

3 dirigir, enviar θέλο (sic) ποιῆσαι καὶ ἐπὶ τόπων ... διατρέψαι σε PBaden 35.8 (I d.C.).

II intr., en v. med.-pas.

1 sobresaltarse, asustarse οὐδὲν διετρέπετο Hp.Epid.5.81, 7.86, cf. D.25.95, Plb.3.54.7, 86.6, ὑπὸ παντὸς δ. καὶ διαρρεῖν D.Chr.66.19, cf. D.S.17.114

• palidecer por el miedo Phot.δ 472.

2 volverse atrás, echarse atrás, desanimarse καὶ διατραπήσεσθαι τιναςy que algunos se volverán atrás ante el matrimonio, Epicur.[1] 119, ἐνοχλεῖν σοι δ[ια]τρέπονται PCair.Zen.631.12 (III a.C.), cf. Vit.Aesop.G 37

• c. ac. volverse atrás ante, aturdirse ante οὕτω μηδὲ ὄχλον ... σε δυσωποῦντα διατραπῇς Epict.Gnom.65, τοὺς ἑτέρους διατραπέντες Plu.2.532e.

3 volverse, dirigirse Gr.Naz.Ep.249.12.

δια·τρέπω (f. -τρέψω ; ao. pass. διετράπην [ᾰ])

1 détourner d’un projet, dissuader : τινὰ τοῦ μή, Pol. 5, 4, 10, détourner qqn de ; au pass. être dissuadé, d’où abandonner un projet, Dém. 798, 20 ||

2 détourner par la honte ou la crainte, d’où au pass. διατραπῆναι, se détourner par confusion, se troubler devant, acc. Epict. (Stob. Fl. 46, 86) ; ou abs. se troubler, être troublé, Pol. 3, 86, 6, etc.

δια-τρέπω, meestal med.-pass. in verwarring raken.

διατρέπω, umwenden u. dadurch von etwas abwenden, von seinem Vorsatz abbringen ; μηδὲ πώποθʼ ὑπεῖξε μηδὲ διετράπη Dem. 25.95 ; öfter Pol., z.B. 2.47.8, τοὺς νεανίσκους τοῦ μὴ τελεσιουργῆσαι 5.4.10, u. Sp. – Pass., wie oben bei Dem., seinen Vorsatz ändern u. übh. sich schämen ; DS. 17.114 ; Plut. öfter ; bestürzt werden, Pol. 3.86.6 u. öfter ; διατετράφθαι 3.108.3 ; τινά, sich vor Jem. scheuen, Epict. Stob. Flor. 46.86 ; vgl. Plut. Aem. 20.

διατρέπω fut. ψω aor2 mid. -ετρπόμην pass. -ετράπην

to turn away from a thing:—Pass. with fut. mid., aor2 mid. -ετραπόμην and pass. -ετράπην [ᾰ], to be turned from oneʼs purpose, to be perplexed, Dem.

Menu

Word wheel

διατρέπω

Saved

Recent