διατριπτικός
διατριπτικός, fit for bruising
διατριπ-τικός, ή, όν,
- fit for bruising, μύρον Ar. Lys. 943.
raspante, irritante
μύρον
prob. como si fuera un medicamento (cf.
διατριπτικός, ή, όν, avec double sens, qui use par le frottement et qui retarde, Ar. Lys. 943.
Étym. διατρίβω.