διάτροπος
διάτροπος, various in dispositions
διά-τροπος, ον,
- various in dispositions, τρόποις E. IA 559 codd.
cambiante
τρόποι
διάτροπος, ος, ον, changeant, mobile, Eur. I.A. 560.
Étym. διατρέπω.
διάτροπος, nach verschiedener Seite gewendet, verschieden, τρόποις Eur. I.A. 559.
διάτροπος
διά-τροπος, ον
- various in dispositions, Eur.