διαφρύγω
διαφρύγω, bake
δια-φρύγω [ῡ],
- bake, Hippiatr. 103, Lyd. Ost. 27.
resecar, tostar
μῆλον ... ἐν ἡλίῳ ἢ φούρνῳ
ὥστε ... τοὺς ὑγροὺς καρποὺς διαφρυγέντας ἀποκαυθῆναι
por el calor del verano
δια·φρύγω (ao. impér. διάφρυξον) griller entièrement, Hippiatr. p. 251.
διαφρύγω, ganz dörren, rösten, Sp.