διαφυή
διαφυή, any natural break, a joint, suture, division
- natural break, joint, suture, τὰ ὀστᾶ . . διαφυὰς ἔχει χωρὶς ἀπʼ ἀλλήλων Pl. Phd. 98c, cf. Philostr. VA 4.28; distinction, Pl. Plt. 259d; dissepiment, as in chestnuts, X. An. 5.4.29, cf. Plu. Cic. 1; joint in reeds or grasses, Longus 1.10; divisions between the teeth, Plu. Pyrrh. 3; cleft in rocks, D.S. 5.22.
- II stratum or vein of earth, stone, metal, Thphr. Lap. 63; δ. καὶ φλέβες D.S. 3.12.
- III string-basket, PRyl. 97.7 (ii B.C.).
1 separación, anat. diáfisis entre los huesos
τὰ μὲν ὀστᾶ ἐστιν στερεὰ καὶ διαφυὰς ἔχει χωρὶς ἀπ' ἀλλήλων
τρήσας τὰς τῶν γονάτων διαφυάς
• separación entre los dedos, Philostr.VA 4.28,
λεπταῖς ἀμυχαῖς τὰς διαφυὰς ὑπογεγραμμένων τῶν ὀδόντων
• hendidura en un fruto
κάρυα ... οὐκ ἔχοντα διαφυὴν οὐδεμίαν
ἐρεβίνθου
• fig. diferencia, distinción
πρόσεχε δὴ τὸν νοῦν ἂν ἄρα ἐν αὐτῇ (τῇ γνωστικῇ) τινα διαφυὴν κατανοήσωμεν
2 mineral. veta, filón
διαφυὴν ἔχει (ἡ φλέψ) διὰ μέσου, καὶ ἡ δ. βελτίων ἐστι τῶν ἔξω
διαφυὰς καὶ φλέβας ἐχούσης (τῆς γῆς) μαρμάρου
αὕτη (γῆ) δὲ πετρώδης οὖσα διαφυὰς ἔχει γεώδεις
3 prob. un tipo de lona o lienzo colocado bajo el olivo para recoger la aceituna al varear
τὸν δὲ κατασπασμὸν τῆς ἐλᾶς ποησόμεθα διὰ διαφυῶν καὶ καλάμων
- any natural break, a joint, suture, division, Plat., Xen.