διαφυσάω
διαφυσάω, to blow in different directions, disperse
- blow in different directions, disperse, μὴ . . ὁ ἄνεμος αὐτὴν (sc. τὴν ψυχὴν) διαφυσᾷ Pl. Phd. 77d:—Pass., ib. 80d, 84b.
- II blow or breathe through, Luc. Herm. 68; ἐκ τοῦ στόματος Plu. Frig. 2.950c (Pass.).
- III inflate, fill with air, μήτραν Hp. Steril. 228, cf. Gal. 1.605.
1 dispersar soplando en todas direcciones
μὴ ... ὁ ἄνεμος αὐτὴν (τὴν ψυχήν) ... διαφυσᾷ καὶ διασκεδάννυσιν
ἡ ψυχὴ ... εὐθὺς διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν
• echar soplando en v. pas.
(τοὔλαιον) διαφυσώμενον ἐκ τοῦ στόματος
2 soplar a través abs.,
κἂν μικρά τις αὔρα διαφυσήσασα διασαλεύσῃ αὐτόν
• esp. para encerrar el aire llenar de aire, inflar
τὴν μήτρην
ταύτας (τὰς φλέβας)
ἀγγεῖα διαφυσηθέντα
τὸ ὑποχόνδριον
τὸ διαφυσώμενον
provisto con todos los órganos de la respiraciónτὴν ἀσκοῦ φύσιν ... διαφυσωμένην
• fig. insuflar por parte de la divinidad
σώματα c. el πνεῦμα
• fig. hinchar, envanecer
ὅταν ἢ γένος ἢ παίδευσις ... τὰ χαυνότερα ἤθη διαφυσήσῃ
3 medic. distender
ὅταν δὲ ἡ τῆς καρδίας θερμότης ... διαφυσήσῃ καὶ ἀνευρύνῃ (τὸν θώρακα)
1) zerblasen, verwehen ; ὁ ἄνεμος τὴν ψυχήν Plat. Phaed. 77d, u. pass. 80d ; herausblasen, pass., Plut. pr. frig. 13.
2) durchblasen, durchwehen, Luc. Hermot. 68.
- Ito blow in different directions, disperse, Plat.
- IIto blow through, Luc.