διαφύσσω

διᾰφύσσω, aor. -ήφῠσα,

• draw continually, οἶνον διαφυσσόμενον Od. 16.110.
• • II draw away, tear away, πολλὸν δὲ διήφυσε σαρκὸς ὀδόντι 19.450; διὰ δʼ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσʼ Il. 13.508.
  • III draw out, χίμετλα Nic. Th. 682.

διαφύσσω, (ἀφύσσω), herausschöpfen ; οἶνον διαφυσσόμενον Od. 16.110 ; (σῦς) πολλὸν διήφυσε σαρκὸς ὀδόντι, riß ein großes Stück Fleisch heraus, 19.450, Apollon. Lex.Homer. p. 59.1 διήφυσεν· ἐξήντλησεν, διέκοψεν ; διὰ δʼ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσε Il. 13.507.

διαφύσσω

[δι-, δια- 8 10.]

3 sing. aor. διήφυσε Od. 19.450.

• • 1

    To draw off (wine) in large quantities or constantly Od. 16.110.

  • 2

    To lay open or rend (flesh) (as if to draw off the life) Od. 19.450.

διαφύσσω , aor. διήφυσε: draw off entirely, consume; tear away (by ripping), πολλὸν δὲ διήφυσε σαρκὸς ὀδόντι(σῦς), Od. 19.450. Cf. ἀφύσσω.

διαφύσσω fut. ξω aor1 -ήφυσα

• • Ito draw off liquids continually: Pass., of wine, Od.
  • IIto draw away, tear away, πολλὸν διήφυσε σαρκὸς ὀδόντι Od.