δυσεξάγωγος
δυσεξάγωγος, difficult to carry off
δῠσεξ-άγωγος [ᾰ], ον,
- difficult to carry off or get rid of, Hp. Insomn. 89, Arist. Pr. 871a19 (Comp.).
del que es difícil librarse, difícil de eliminar
δυσ·εξάγωγος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à emmener, à emporter, Arstt. Probl. 3, 3 ||
Cp. -ότερος, Hpc. Insomn. p. 107 ; Arstt. l. c.
Étym. δ. ἐξαγωγή.
δυσεξάγωγος, schwer herauszubringen ; Hippocr.; Arist. Probl. 2.22.