δυσαρεστικός
δυσαρεστικός, distressing
δῠσᾰρεστ-ικός, ή, όν,
- distressing, σύμπτωμα Herod.Med. ap. Orib. 6.20.21.
medic. de malestar
σύμπτωμα
δυσαρεστικός, ή, όν [ῠᾰ] chagrin, morose, Hérodotus (Orib. 1, 501 B.-Dar.).
Étym. δυσάρεστος.
δυσαρεστικός, ή, όν, = δυσάρεστος, Sp.