δυσερωτιάω
δυσερωτιάω, to be desperately in love
δῠσ-ερωτιάω,
- to be desperately in love, Ach.Tat. 5.1, Plu. Fr. 21.2.
estar enamorado sin esperanzas Poll.6.189
• fig. estar insatisfecho
πρὸς τὴν ὄψιν δυσερωτιῶν
• desear sin remedio c. gen.
τῶν ἀπόντων
δυσερωτιάω-ῶ [ῠ] être misérablement épris, A. Tat. 5, 1 ; τινος, Plut. (Stob. Fl. 93, 33, t. 3, p. 190, l. 2) de qqn.
Étym. δύσερως.
δυσερωτιάω, heftig nach etwas verlangen, heftig verliebt sein ; τινός, Plut. bei Stob. fl. 93.38 ; Poll. 6.189.