δύσζηλος
δύσζηλος, exceeding jealous
- exceeding jealous, Od. 7.307; ἐπί τινι A.R. 4.1089; γυνή Plu. Alex. 9; τὸ δ. Id. Tranq. 2.471a. Adv. -λως, ἔχειν πρός τινα Id. Alex. 77.
- 2 eager, ὁρμή Emp. 114.3.
- II rivalling in hardship, αἰθυίῃσι βίον δύσζηλον ἔχοντες Hom. Epigr. 8.
I
1 de abstr. que es objeto de suspicacia, acogido con recelo y disgusto
δ. ἐπὶ φρένα πίστιος ὁρμή
mal acogido es el asalto de la convicción sobre el ánimo de los hombres
2 de abstr. poco envidiable
ναῦται ... βίον δύσζηλον ἔχοντες
3 de pers. receloso, susceptible, puntilloso
δύσζηλοι ... ἐπὶ παισὶ τοκῆες
padres recelosos con sus hijasδύσζηλα γὰρ τὰ βαρβαρικὰ δεινῶς περὶ τὸ ἀκόλαστον
• celoso
δ. ἀστέμβακτα τιμωρουμένη
de Clitemestraγυνή
• neutr. subst. τὸ δ. celos
πολὺ τὸ δ. ἡ φύσις ἔχουσα
II adv. -ως celosamente
δ. ἔχουσα πρὸς τὴν Στάτειραν
estando celosa de Estatira
1. jaloers:
2. wantrouwend:
Folgende :
1) in heftigen Eifer geratend, jähzornig ; ἐπί τινι, Ap.Rh. 4.1089.
2) sehr eifersüchtig ; γυνή Plut. Alex. 9 ; Sp.:
• Adv. δυσζήλως ἔχειν πρός τινα Plut. Alex. 77.
3) in schlimmen Dingen, mit Gefahr wetteifernd, βίος αἰθυίῃσι δύσζηλος H. ep. 8.
[δυσ- 2 + ζῆλος, jealousy.]
Apt to put a bad construction on things, suspicious Od. 7.307.
- exceeding jealous, Od., Plut.:—adv., δυσζήλως ἔχειν πρός τινα Plut.