δυσεπίτευκτος
δυσεπίτευκτος, hard to accomplish
δῠσεπί-τευκτος, ον,
- hard to accomplish, στρατεία D.S. 17.93; ineffective, Vett.Val. 43.12, al., Cat.Cod.Astr. 1.164. Adv. -τως Vett.Val. 194.27.
- 2 hard to treat, Hippiatr. 26.
I
1 difícil de realizar
στρατεία
ἐπιβολαί
• difícil de alcanzar
πρᾶγμα
ἀρετή
2 que difícilmente tiene éxito, desafortunado de pers.
περὶ τὰς πράξεις
πρὸς τὸν γάμον καὶ τὰ ἀφροδίσια
3 difícil de tratar
II adv. -ως de forma incompleta, sin éxito
ἐν τοῖς διαπρασσομένοις δ. ἢ μετὰ ὑπερθέσεως
δυσ·επίτευκτος, ος, ον, difficile à obtenir, DS. 17, 93 ; Exc. 2, 591.
Étym. δ. ἐπιτυγχάνω.
δυσεπίτευκτος, schwer zu erreichen, schwer gelingend ; DS. 17.93.