δυσήκεστος
δυσήκεστος, hard to heal
δῠσ-ήκεστος, ον,
- hard to heal or cure, Hp. Fract. 29, AP 3.19 (Cyzicus).
δυσ·ήκεστος, ος, ον [ῠ] difficile à guérir, Hpc. Fract. 770 fin ; Anth. 3, 19.
Étym. δ. ἀκέομαι.
δυσήκεστος, schwer zu heilen ; Hippocr.; vgl. Anth. III.19.
δυσήκεστος
δυσ-ήκεστος, ον
- hard to heal or cure, Anth.