δυσεργής
δυσεργής, difficult
δῠσεργ-ής, ές,
- difficult, App. Hisp. 73, al.; τὸ δ. OGI 502.6 (Aezani): Comp., of an operation, Antyll. (?) ap. Orib. 44.23.23; making it hard to work, βαρύτητες Plu. Lat.viv. 2.1129d.
1 difícil
δυσεργὲς ἡγούμενος εἶναι καταλαβεῖν ...
χειρουργία
δυσεργεστέρα δὲ ἡ τῶν πυρεσσόντων ἐστὶ θεραπεία
• del terreno dificultoso, impracticable
glos. a φελλεύς
• neutr. subst. τὸ δ. dificultad
τὸ δ. καὶ δυσεύρετον τοῦ πράγματος
• incomodidad
2 difícil de trabajar
λίθοι
γῆ
3 que hace difícil el trabajo
βαρύτητες
δυσ·εργής, ής, ές [ῠ] c. δύσεργος I, Paus. 3, 21, 4 ; App. Iber. 71, Syr. 37, Mithr. 94, Civ. 5, 12 ||
➳ Cp. -έστερος, Orib. p. 19 Mai.
δυσεργής, = δύσεργος ; Paus. 3.21.4 ; App. öfter.