δυσκατάπαυστος
δυσκατάπαυστος, hard to check, restless
δυσκατά-παυστος, ον,
- hard to check, ἄλγος A. Ch. 470 (lyr.); βοή LXX 3 Ma. 5.7; of persons, Plu. Alex. 31; restless, ψυχή E. Med. 109 (anap.); τὸ -ότερον Thphr. Vent. 35.
1 difícil de calmar
ἄλγος
βοή
πάθος
• difícil de refrenar o aplacar de pers. y abstr.
ψυχή
θυμός
πρᾶγμα
στάσις
ὀξύθυμοι καὶ δυσκατάπαυστοι
de temperamentos
• neutr. subst.
τὸ δυσκαταπαυστότερον
la gran dificultad para calmarse del mar
2 adv. -ως con difícil aplacamiento
δ. ἔχουσι πρὸς τὰς κατηγορίας οἱ ὀργιζόμενοι
δυσ·κατάπαυστος, ος, ον [ᾰᾰ] difficile à calmer, Eschl. Ch. 470 ; d’où agité, Th. Vent. 35 ; fig. Eur. Med. 109 ; Plut. Alex. 31 ||
Cp. -ότερος, Th. l. c.
Étym. δ. καταπαύω.
δυσκατάπαυστος, schwer zu stillen ; ἄλγος Aesch. Ch. 470 ; schwer zu beruhigen, ψυχή Eur. Med. 109 ; vgl. Plut. Alex. 31.
δυσκατάπαυστος
δυσ-κατάπαυστος, ον
καταπαύω
- hard to check, restless, Aesch., Eur.