δυσμάραντος
δυσμάραντος, unfading
δυσ-μάραντος [μᾰ], ον,
- unfading, Trag.Adesp. 339.
inextinguible, perpetuo
κακόν
δυσμάραντος, schwer vergehend, κακά B.A. 35.
δυσμάραντος, unfading
inextinguible, perpetuo
κακόν